Abıhayat Melahat Atlamaz

Dün bitti…Yarın meçhul…
Hadi!..
Bu günü, en güzel gün ilan edelim
Doğum günü gibi
Ayıklayalım içimizden bize engel korkuları bir bir
Bahçemizi saran ayrık otları gibi
Sıyrılıp bencilliğimizden,
Ben değil, biz olalım
Tatlısına maç yapan, yenilse de birlikte kutlayan iki mahalle takımı gibi
Çalışalım, yorulana kadar; topluma, insanlığa faydalı bireyler gibi
Alın teri en güzel emek, yarına kalmak biraz da yüreğe dokunmak değil mi?
Vazgeçmeyelim ümit etmekten, beklemekten, gelecekten
Aydınlık bir günün umudunu taşıyan simsiyah gecelerin
Masmavi sabahlara uyanması gibi
Masum kalsın duygularımız, saf ve temiz çocuklar gibi
Uzak eyle kendini, diyar diyar
Kıskançlıktan, yalandan, huysuzdan
Bağışla, gitsin!..
Gitsin yüreğindeki esaretler,
Sadece huzur dolsun içine
Kendine vereceğin en güzel hediye, bağışlamak değil mi?
Sev, sevebildiğin kadar
Yüreğinden, iyimserlik süzüle süzüle
Dudaklarında, sıcacık gülümseme.
Ana, baba, evlat, kardeş, eş, dost, ile
Yaşanır bu hayat, birlikte
Sevince, sevinçle, sevgiyle…

Melahat Atlamaz
17.12.2021

MELAHAT ATLAMAZ son yazıları (Hepsini Gör)
2

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Söyleyemediklerim Hazal Kader Barın

Şiir

Bir cevap yazın