Çer Çöp Sibel Karagöz

gün kara kaplı bir defter gibi kapanmıştı,
yıldızlar elim sende oynuyorlardı,
geceydi gözleri elvedaydı sözleri,
diyen kaçtı…

ipin ucu da kaçtı,
ömür denen yaldızlı defteri
bir ucunda aydınlık bir sabahı,
bir ucunda elması yenmiş çer çöp gecesi,
Çer Çöp  Sibel Karagöz

karada denizde atlas kaplı,
bir sayfasında atlas atlar
bir sayfasında martı kanatlar
bağrış çığrış dünyevi sesler
ayyuka çıkar…

çevirdim bir sonraki sayfayı,
umudu maviden çalarak,
kör göze bade bağlayarak,
kulağımda sesler oynaşır

börtü böcek baharı taşır
martılar yavrularını kaşır,
ipte biri birini taşır,
ucu ucuna alışır,

Çer Çöp  Sibel Karagöz

boş deftere kara kaplar ciltlenir,
sayfasında ölüm kol gezer
ipini çeken, ipsiz kuyuya düşer,
defteri bir sallasan, çeri çöpü döker…

hep,
bir elma kokusu,
bir elma şekeri,
bir elma çürüğü,
bir elma yeniği,

çer çöptü günün sayfası,
kimi ipini kopartmış,
kimi ipten alınamamış,
kimi ipsiz elinde kalmış…

Sibel Karagöz

SİBEL KARAGÖZ
SİBEL KARAGÖZ son yazıları (Hepsini Gör)
4

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Kelebek Sibel Karagöz

Kelebek Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. SİBEL KARAGÖZ
    SİBEL KARAGÖZ

    Canımsın ❤️ Masalım Fatmanur’um …😘😘😘

    0
  2. Fatmanur Caner

    Ne güzel duygu dolusun sen Sibel’ im. ❤

    1

Bir cevap yazın