Çocukluk Hayalleri Sevil Ağtaş

Çocuklar uğur böceklerini çok severler ama okşayamazlar. Hemen kaçar uğur böcekleri.  
 

Çocukluk günlerimi anımsadım dün
Uğur Böcekleri konardı ellerime
al kanatlı ..
Uç böcek Uç , derdim uçardı.
sevinçle bakardım ardından
beni anladı sanırdım
anladı da uçtu derdim…
uzun uzun yıllar geçti
artık uğur böcekleri yok
unuttular derken beni
bir gün çıkıp geldi biri
geldi, ellerime kondu.
öyle çok sevindim ki
dur dedim, hemen öyle uçup gitme
benim uğurum ol
benimle yaşa
ve mutluluk ver bana…
Uç böcek Uç demiyorum artık
çocukluk günlerimdeki gibi
ama ben
desem de demesemde
uçup gidiyor al kanatlı melek
onun mutluluğu da
özgürce
istediği yere gitmek.
..
yıllar önce küçükken
uç böcek uç dediğimde
beni anlıyor sanırdım
oysa özlemiymiş uçmak
elleri bomboş bırakmak.
küçücükken bilmiyordum
bilseydim hiç sever miydim?
ona uğurum der miydim ?
işte seni de ben
aynen böyle sevmiştim
sen de özgürlüğü seçtin.

bileydim böyle vefasız
ellerime kon demezdim
bileydim ki dönmeyecek
böyle içten  dön, demezdim
terk edeceğini bilsem
böylesine çok sevmezdim…

 
SEVİL  AĞTAŞ
Sevil Ağtaş son yazıları (Hepsini Gör)
4

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Cam mıydı, Can mıydı? Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. Kaleminize, yüreğinize sağlık.

    0
  2. HATİCE ALTUNAY

    Kaleminize, yüreğinize sağlık.

    0

Bir cevap yazın