Hayat Kurtarmak İçin Sevil Ağtaş

Belki etik olmayabilir ama bazen hayat kurtarmak için zorunlu olarak bazı tıbbi müdahaleler yapabiliyor insanlar.

Uzun yıllar önce düğünler çok önemliydi, tüm akrabalar, arkadaşlar ve komşular mutlaka katılırdı. Biz de bir yakınımızın düğününe, tüm aile ve akrabalarımızla birlikte katılmıştık.
Akrabalık bağı olmasa da yakın bir aile dostumuz Genel Cerrah da ailesi ile birlikte bizimle gelmişti. Düğün devam ederken, bizim amca kızı aniden sancılandı. Ama çok kötü bir sancı. Rengi bembeyaz oldu fenalaştı. Günlerden Pazar, hastanelerde aciller var da, masamızda Uzman Doktor Genel Cerrah ve çevrede çok tanınmış mesleğinde çok başarılı biri olunca hemen ilgilendi. Kendisinin şehir merkezinde Özel Kliniği de var, küçük müdahaleleri orada yapıyor, normal ameliyatları hastanesinde yapıyor. Yardımcı hemşire de çalışıyor kliniğinde. Hemen kliniğe gidelim, hemşiremi de çağırırım gerekeni yaparız dedi. Aile de güvendiği için uygun buldu.
Ailenin sağlık konusundaki uzman yardımcısı ve o yıllarda Kızılay tarafından açılan, ilk yardım ve yardımcı hemşirelik kurslarına katılmış biri olarak yine ben refakat ettim.

Doktor, hemen telefonla ulaştı hemşireye ama talihsizlik, hafta sonu izinli olduğundan şehir dışına gitmiş. Kötü haber. Bu arada doktor olayın ciddiyetini anladı. Hastaneyi aradı. Acil dışında nöbetçi yok. Zaten kendisi de hastanenin Genel Cerrahı. Sağ kasıkta şiddetli sancı olunca Apandisit tir bu dedi ve bu kadar şiddetli ağrı apandisitin patlama noktasında olduğuna işaretti. O halde bir an önce müdahale edilmesi gerekirdi. Onun için çok basit bir operasyon olduğu için burada rahatlıkla yaparım dedi ve bana da , sen de bana asiste edeceksin dedi.

Ben şaşkın, heyecanlı, hiç cevap veremeden beklerke, hemen hastayı hazırladı, Anestezi yapılamadığı için ,belinden iğne yaparak lokal anestezi ile hastayı acıya dayanıklı duruma getirdi. Ben de emirleri can kulağı ile dinliyor ve masaya dizdiği aletleri istediğinde hemen bulup yardımcı olmaya çalışıyorum. Sağ kasığı apandisit diye açtığında terler alnından dökülmeye başladı, karın boşluğu kan dolmuş bağırsaklar akvaryumda yüzen balıklar gibi kan içinde yüzüyordu.… Ben ilk kez gördüğüm bu kabus gibi manzara etkisi ile dondum kaldım. o andan sonra robotlaştım, sadece emirlere uygun hareket ediyorum.
Önce kanları temizledi doktor ve olayın, patlayan bir Over Kisti olduğunu gördü. Müdahale etmekten başka şansı yoktu. Kistle birlikte sağ yumurtalığı aldı ama, lokal anestezi bu acıya dayanmasına yetmiyordu, doğum sancısı çeken anne gibi feryat ediyordu. Hasta da ben de Doktor da çok zor anlar yaşadık, neyse kistle ilgili operasyon bitti, batını güzelce temizledi ve muntazamca dikti kestiği yeri. Uygun olmayan bir ortamda çok önemli bir ameliyat yapılmıştı. Etik değildi, hatta suç sayılabilirdi. Ama müdahale etmese veya acilde zaman kaybedilse kan kaybından, hasta çoktan kaybedilmişti. Acı çekti ama hayatı kurtuldu.

Haa bu arada, doktor hiçbir ücret talep etmedi, aile minnet duygusuyla hediye anlamında teklif etse de almadı. En büyük ücret, daha hayatın baharında olan bir genç kızın kurtulmuş olması dedi.
Pansumanlarını da eve gelip takip etti. Kısa zamanda ayağa kalktı bizim amca kızı. Raporu bitti ve görevine geri döndü. Bir süredir görüştüğü bir arkadaşı vardı. Konuşup karar vermişler, ailelere de ilettiler kararlarını, gerekli adetler yerine getirildi ve kısa sürede evlendiler. Tek yumurtalık ile çocuk sahibi olma ihtimali az dense de, bir oğlan, bir kız iki evladı oldu. Onları okuttu iyi birer insan olarak meslek sahibi yaptı, evlendirdi.

Emekli olunca da ,çevreye faydalı işlerde görev aldı. İnsanlara, hayvanlara, ağaçlara ve tüm doğaya çok duyarlı , yüreği sevgi dolu bir insandı. Arkasında bir yığın seven, minnetle anan, gözyaşı döken insan seli bırakarak bu dünyadan erken ayrıldı. Sevenleri onu, yıllar geçse de unutmadı. Tüm ailesi olarak bizim de yüreğimizde çok özel bir yeri var. Herkes sevgi ile anılarıyla anmakta ama benim için çok daha farklı bir yeri var. Her hatırladıkça , bu olay gelir aklıma. Nasıl dayanmışım, nasıl başarmışım , bu büyük heyecan , korku ve stresle nasıl söylenenleri doğru anlayıp da gereğini yapmışım… Hatırladıkça hem acı hem buruk bir mutluluk duyarım.
Bu ameliyatı gerçekleştiren Doktor da, aile dostumuz güzel eşi de bir süre önce hayata veda ettiler. Uzun zaman geçtiği için ve olayın kahramanı Doktor artık hayatta olmadığı için , bunca zaman sonra hatırlayıp yazdım, hep taze kalan ,unutulmayan bu çok özel anımı. ..

Daha mutlu anılarda buluşmak dileği ile. Dilerim hayatınızda hep güzel anılar olsun.

SEVİL AĞTAŞ.

Sevil Ağtaş son yazıları (Hepsini Gör)
0

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Sandık Yarası – Şehriban Tuğrul (Sesli Öykü)

Sesli Öykü

Bir yorum var

  1. FEVZİYE ŞİMDİ

    Güzel bir anı paylaşmışsınız. Böyle acil bir durumda etik olup olmadığına bakılmamalı bence önemli olan insan hayatıdır. Kutluyorum.

    0

Bir cevap yazın