Hışır Hışır   Sibel Karagöz

Hışır Hışır Sibel Karagöz

Hışır Hışır   Sibel Karagöz

kartonun üzerinde yürüyen adımlarımı dinliyorum,
ha yıkıldı, ha yıkılacağım…
ayaklarım benden muaf,
sevginin sözsüz iniltisinin peşinde,

dubleks karton, pişpirik oynuyor,
kaybeden eriyikte buhar oluyor,
çocukça dertop edilmiş,
yığma kağıt, kar kış,
sert rüzgarlar, sesini zırh yapmış,

ıslak, ıslandıkça şişmiş
sarıp sarmalayan karton evim,
vuuu rüzgar , esip gürlüyor,
öfkeli, hırçın, sarsıyor,
ip cambazı ayaklarım dolanıyor…

sevgi evini sırtlanmış
kaplumbağa ayaklar yitmiş,
göz gözü görmüyor,
öfkeli rüzgarlar,
uçurdu uçuracak, yıkıldı yıkılacak,

sonra derinden bir ses geliyor,
yüreğim yanıyor, alev alev,
göğüs kafesim ilikten akmış
düğmeler çat çat çatırdamaya
bir bir sökülüp düşmeye başlıyor,
ne çatı kaldı, ne kağıttan evim,

ne sevgi ne lütufkar tını,
bir rüzgar hışırdıyor,
benden kalanları ottan bir süpürgeye sarıyor, toprağın kollarına veriyor
kundağım toprak, ninnim son sözleri hışımlı hışırtı, hışır hışır…

Sibel Karagöz

SİBEL KARAGÖZ
SİBEL KARAGÖZ son yazıları (Hepsini Gör)

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Al Şaraplar Sibel Karagöz

Al Şaraplar Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. SİBEL KARAGÖZ

    Çok teşekkür ederim değerli kalemdaşım, Hüseyin bey…

    0
  2. Kaleminize yüreğinize sağlık . Kutlarım 👏👏👏

    1

Bir cevap yazın