Kırk Sekiz Saat Melahat Atlamaz

 

Bir anda kayboldu!..
Kayboldu aydınlığım güneşim,
Bütün cesaretlerim.
Soldu, yüreğimde açan kır çiceklerim
Kayboldular, birer birer
Peşi sıra hayaller, umutlar…
Gölgelendi gökyüzü bir anda,
Telaşlı bulutlarla.
Düşünsenize!..
Fırtına koptu kopacak, her şey alabora.
Kendi kendine,
Hem de kendi denizimde.
Dağıldı her şey,
Akan zamanın içinde.
Uzadıkça uzadı mesafeler,
İmkansızlık selinde.
Sonra!.. Sonra!..
Ağır ağır sakinleşti fırtına,
Kırk sekiz saat girince araya
Duruldu denizim.
Ardımda kaldı gölgeler,
Önümde güneşim.
Şimdi!..
Yasladım başımı bulutlara
Düşünüyorum,
Geçenleri, kaybolan her şeyi…
Görüyorum ki, her şey ama her şey
Bakmadığım yerde,
Telaş yumağı yüreğimde değil mi?

6.01.2021 Persembe
Melahat Atlamaz

MELAHAT ATLAMAZ son yazıları (Hepsini Gör)
4

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Söyleyemediklerim Hazal Kader Barın

Şiir

Bir cevap yazın