Mırıl Mırıl

Mırıl, mırıl yanan sobanın,

Dayanamam o sıcacık samimi etkisine.

Bırakıyorum kendimi,

Üstünde kaynayan suyun, ahenkli sesine.

Dinliyorum ben, o konuşuyor kendince.

Isının ağırlığı dağılırken geceye,

Duvarlarda kızıl bulutlar gezinmekte.

İlişiyor gözlerim nedensizce,

Kırmızı mavi çatırdayan alevlerin renk değiştirmesine.

Ürperiyor yüreğim bir an,

Çığlık atan odunların, kendilerini teslim edişine.

Esareti kendi, kendinin içinde

Yıldızlar, ışık saçarken geceye,

Duyumsayarak eşlik ediyorum

Mırıl, mırıl yanan sobanın, ateşine.

30.01.2020

Melahat Atlamaz

MELAHAT ATLAMAZ son yazıları (Hepsini Gör)
6

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Cam mıydı, Can mıydı? Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. Yüreğinize sağlık. Kutlarım

    0
  2. FEVZİYE ŞİMDİ

    Kaleminize sağlık.

    0

Bir cevap yazın