Nereye? Canan Alican Tekpınar

İnanmak çok zor, biliyorum.

Çıldırdım mı,

aklımı mı kaybettim, korkuyorum.

Vuruyorum, çimdikliyorum kendimi.

Baksanıza simsiyah morarttım

her yerimi.

Zifiri karanlıkta, kaygan, çamurlu yollarda

nalsız, eyersiz, çıplak ayak,

kilimden bir heybe, her yanı delik kuşak,

başım ateşler içinde, gözlerim

çakmak çakmak.

Hedefsiz, rotasız, bu delicesine sürat

hangi meçhul faciaya?

Bacalar hanidir tütmez,

ürünler toprakta çürürken,

somunlar unsuz karılır,

tencerelerde taş kaynarken,

yananlar yanmaya bırakılır,

yağlı kara boş evlere, köylere çökerken,

yeminler verilir, unutulur,

sözler ahlaksızca çiğnenirken,

ihanet ve mel’anet

her dokuya, her hücreye,

yavaş yavaş sinerken,

kıvılcımlar çıkararak

duraksız, frensiz

bu lanetli sürüklenme,

hangi meşum maceraya?

Sirenler çalıyor duyuyorum,

epeydir söylemişlerdi.

Saygıyı, vefayı, emeği

hızarlar biçiyor yıllardan beri.

Kafasını kopardılar gerçeğin,

attılar yanına,

kanayan doğrunun ve sevginin.

Başsız kadavraları tütün kıyar gibi kıydılar, yüklediler.

Tutmadım hesabını, şu sapaktan

geceler boyu

kaç yüz araba geçtiğinin.

Görmek istemiyorsan hâlâ,

ben karışmam, sen bilirsin.

Sattın üç otuz paraya baba malını.

Ananın altın bileziğini

kumarda kaybettin.

Yıktın surları, asırlık kaleleri.

Ne çabayla ekilmiş bahçeleri

çiğnedin mahvettin.

Gözüm açık, kulağım tetikte,

yalanlar bitti,

artık gizleyemezsin.

Sabah erken şafak söker, ezanlar okunurken işittim.

Köpeklere kabahat yükleme,

kuduz kimdir

biliyordun.

Aldanmadın, hep aldattın

çağlar boyu hem çalıp,

hem çaldırıyordun.

Olacak dedim, oldu

sana kaç kere söylemiştim.

İşte kopuyor kıyamet,

“günahım yok

habersizdim”

diyemezsin.

CANAN ALİCAN TEKPINAR
CANAN ALİCAN TEKPINAR son yazıları (Hepsini Gör)
3

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Söyleyemediklerim Hazal Kader Barın

Şiir

Bir cevap yazın