Ömrüm Üşümüş Sibel Karagöz

saatler tıkırdıyordu,
dakikam, yelkovan kuşlarını dinliyordu,
gitti…
Ekim falan da gitti,
sesi yankılanıyordu,

çevirdiğim sayfalardan,
gecenin sırlı cildinden,
ellerimde üşümüş,
çay bardağından,
sıyrıldım,

yalnızlığımın soğumuş ,
üşümüş perdesini araladı,
dinledi, soluğunu yuta yuta,
dinledi, ne diyordu ki,
bu içte yatan ses,

Eylül ayaklandı,
Ekim yürüdü,
Kasım, Aralık derken,
ayaklarım dondu kaldı,

soğuk yalnızlığın, soğuk nefesinde,
yeni bir lisan, yeni bir dil,
sessiz harflerin kol gezdiği,
uçuş uçuş, kelebekti ömür, gidenlerin arasında üşümüştü…

Sibel Karagöz

SİBEL KARAGÖZ
SİBEL KARAGÖZ son yazıları (Hepsini Gör)
5

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Ey Benim Şiir Yanım Zeynep Kıyak

Sesli Şiir

2 Yorumlar

  1. SİBEL KARAGÖZ

    Çok teşekkür ederim değerli Erol hocam, saygılar…

    0
  2. EROL KOPTAGEL

    Şiir yazmak size yakışıyor .Kutlarım arkadaşım.

    2

Bir cevap yazın