Platonik Bir Gölgedir Umut Ahmet Karbeş

Ah ulan seni gidi
“Sevmek” fiili
Bir bana mı
İki uçlu
Zehirli bir hançeran gibisin
Neresinden tutsam kanırtıyor
Kanatıyor
Hep “ben” yanıyor
Onlarsa
Vira yürek yakıyor
Bir de yetmezmiş gibi
Ömrümü
İşbirlikçi sen
Acıyla zehirliyorsun
Ne etsem
Nerelere
Hangi belirsizliğe
Hangi boyuta gitsem
Sevmeden yapamıyorum ki ben
“Belki!”
“Kim bilir?”
“Mi acaba?”
Diye diye
Zehirli sarmaşıklar
Ayrık otları gibi
Sarıyorsun ömrümü
Adına “umut” denilen
Ahhh acımasız
Ahhh
İki yüzlü yosma seni
Bırak ulan peşimi
Bırak artık yakamı
Bir kez ulan
Bir kez olsun
Sen benim adımı
Yani
Ya ismimi “umut” koy
Umudu olayım
O can’ı cananın
Ki
Diriye saysınlar beni
Ya da bırak artık ulan peşimi
Kundaklanmış bir ormanda
Küle dönmüş
Bir can olarak kalayım
Gayri
Ölüye saysınlar beni

31:Temmuz:2021 Ahmet Karbeş

1

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

İki Gözüm Sibel Karagöz

Şiir

Bir yorum var

  1. Kaleminize yüreğinize sağlık 👏👏👏

    0

Bir cevap yazın