Şiir Bekçisi Hatice Altunay

Çın sabah oluyordu.
Çın çın sessizlik
Hafif esinti odaya doluyordu.
Ay devrilmişti çoktan uykuya
Bize uyku kalbur eleği
Geceyi tutmaya alışkın
Bir de ramazan gireli.
Horozlar yarışa başladı
Sabah olsun diye
Sırayla…
Sabah olsun da…
Sabahları bekliyoruz.
Balkıyan günlerimiz
İçinde kederliydik biz
Geceyi salıverelim gitsin.
Uyuma sakın
Uyuya uyuya cehalet kapıda
Sen karanlığa karşı
Dimdik ayakta ol
Dünde yaşadığımız çileydi
Bugün de zehir zemberek
Yaşarken ölüme bir adım
Açlıktan, umarsızlıktan…
Ağrıdan…
Diş ağrıları dipten
Acılar yumağından
Hırka örüyor canlar
Ölürken toprağı dirilten umut
Bir çekirdeğe taktım kafayı
Bunca zaman çıkamadı topraktan.
Toprağa virüs mü girdi.
Kuş sesleri
Ne iyi geliyor uzaktan.
Uzaktan yaşam umudu
Koyunlar da uyudu
Onlar hep uyur muydu
Işır ortalık birazdan
Ay el salladı
Ona bıraktım şiiri
Nöbeti teslim ettim
Uyumaya gidiyorum
Kuyruğu birbirine değmeyen
Kırk tilkilerden
Bana gelirse sıra
Çın sabah
Güne merhaba
Güneş güzel doğa.

27 Nisan 2021

HATİCE ALTUNAY
HATİCE ALTUNAY son yazıları (Hepsini Gör)
10

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Söyleyemediklerim Hazal Kader Barın

Şiir

2 Yorumlar

  1. Hüseyin Sert

    kaleminize yüreğinize sağlık öğretmenim. Kutlarım

    0
  2. EROL KOPTAGEL

    Yüreğinize sağlık. İyi geceler.

    0

Bir cevap yazın