Taşı Sıksan Hatice Altunay

Yirmili yaşlar
Sayfa sayfa paylaşılıyor…
Ey yıllar!
Vah yıllar!
Eyvah yıllar
Kendimizi
Yerde değil
Gökte gördüğümüz
Asilikte başını çektiğimiz.
Asla kadere boyun bükmediğimiz.
Taşı sıksak suyunu çıkardığımız.
Yoklukta
Yoksulluktan sınandığımız.
Alın terimizden başkasına
Asla uzanmadığımız.
Bir simitle bir çayla
Öğün geçirdiğimiz
Okul yıllarımız.
Ceplerimizde kuru üzüm
Nohut gezdirdiğimiz
Açlığımızı örtülediğimiz
Az kuru fasulye az pilav diyerek
Aslında tam olsa iyi olur diye
İç geçirdiğimiz…
Asla dilencilik etmediğimiz
Gurur tablolu yıllarımız…
Yirmili yaşlarımız
İdealizm kokulu…
Bilimden yana…
Asla pes etmediğimiz.
Büyülü okuntular beklemediğimiz.
Yirmili yaşlarımız
Hiç kolay olmadı.
Usun yolundan dönseydik
İnancımızı sömürenlerin
Gemisinde çoktan yitmiştik.
Hep vardı hurafenin
Kısa yoldan köşe dönmece yolları
Biz aklın bilimin ışığına inandık.
Yirmili yaşlarımızda
Kavaklar gibi dimdik gençlerdik
Hiç kolay olmadı hayatımız
Yalpaladık, ağır yaralar aldık.
Asla yılmadık
Kimse yıldıramadı bizi.
Gözümüzü korkutmaya çalışan
Ailemiz, akrabalarımız
Ve diğerleri
Asla yıldıramadı bizleri
Kimsesizliğimiz.
Öğretmenlerimiz birer ışık
Kimsesizliğimizin en büyük kimsesi
Cumhuriyetimiz
Ve büyük önderimiz…
Biz yirmili yaşlarımızda
Okumaya açtık.
Sınır tanımadık.
Karnımız aç kalsa da
Kitabımız oldu
Asla bahanemiz olmadı.
Bugünlerde
Yirmili yaşlar kabus, isyan
Karanlığa mum yakanlar
Sayılı.
En kolayından olsa hayat
En güzel yollar…
Dayalı döşeli.
İnanç yerine tevekkül
Bilim yerine mucize
Büyülü, gizemli…
Oluverse hayat…
Bizim yirmili yaşlarımız
İpek çiçeği tozları
Yüreğimizden dökülüverdi.
Ey güzel gençlik!
5 Mayıs 2021

HATİCE ALTUNAY
HATİCE ALTUNAY son yazıları (Hepsini Gör)
6

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Söyleyemediklerim Hazal Kader Barın

Şiir

Bir cevap yazın