Umut Zeynep Kıyak

Umut dolduruyorum her sabah,
Ağrıyan gülüşlerime.
Sizler gülen iki çift göz görürken,
Ben ise hummalı bir ezilmişliği
Gizlemenin telaşıyla,
Yürek işçiliğimin mesaisini
Çoktan doldurmuş oluyorum.
Hatta hiç fark ettirmeden
Süzülüyorum kirpiklerimi besleyen
Bereketin içinden mutluca.
Şarap misali
Ezilen bağrımın hoyratlığında
Serseri mayın gibi
Döşüyorum yeniden
Sevmelerin sevisinden
Mutlulukları.

Öyle ki;
Tadı da bu yüzden, hücrelerime
Gülücük diye işliyor.
Kalanı da zayi olmasın diye
Umudumun implantinda
Ekiyorum yeniden.
Çocukluğumdan kalan
Tüm ukteler için…

Zeynep Kıyak

İzleyin
2

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Cam mıydı, Can mıydı? Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. Kaleminize yüreğinize sağlık. Kutlarım 👏👏👏

    0
  2. Sevgili Zeynep, çok güzel bir şiir. Kutlarım seni tatlı kızım !…❤❤

    2

Bir cevap yazın