Yaşlar Ağacı Sibel Karagöz

silik bir suretti taşıdığım,
kimse, neden, niye, niçin demedi?
deseler de cümlem düşük,
hangi sorunun mastarı olur ki!

siliniyor tüm acının enkazı,
biraz toprak,
biraz kum,
karılır mı insandan, insan…

oysa ne çok acı,
ne çok kahır,
ne çok göz yaşı,
yıkar insan olanı, çürüğü demirdi,

insandım sildim,
kemiktim eğildim,
kandım, al güller açtım,
dallarım, allarım kırık…

sile sile silindim,
yaşlar ağacı oldum,
kahırlar döktüm,
şimdi suyumda bit’tim,

bulutlar gri,
gök kubbeli,
yel eserekli,
yaşlar ağacı boşluğun boşluğunda, karıştı, karışacak…

sindim olmadı,
dokundum, ıslak bir damlada,
yağan yağmurun sesinde,
bir çağrı, bir silgi,
hayat defteri silindi, silinecek…

Sibel Karagöz

SİBEL KARAGÖZ
4

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Cam mıydı, Can mıydı? Sibel Karagöz

Şiir

2 Yorumlar

  1. SİBEL KARAGÖZ

    Çok teşekkür ederim değerli kalemdaşım, Hüseyin bey, saygılar…

    0
  2. Kaleminize yüreğinize sağlık 👏👏👏

    1

Bir cevap yazın