Yazarlar

2
  • Adnan Koscagiz

    Adnan Koşcağız; 1949 yılında Çorum’da doğdu. İzmir nüfusuna kayıtlıdır. Ankara Kurtuluş Lisesi’nden mezun olduktan sonra, 1969 yılında İstanbul’da Hava Harp Okulu’nu bitirerek teğmen rütbesi ile uçuş okuluna başladı. Uçuş eğitimini takiben, muharip jet pilotu olarak Balıkesir ve Bandırma’da görev yaptı. 1980 yılında Hava Harp Akademisi sınavlarını kazanarak eğitime başladı. 1982 yılında kurmay subay olarak Diyarbakır’a atandı. Amerika’da Man Power Management kursu başta olmak üzere silahlı kuvvetlerde birçok kurs, harp oyunu ve seminerlere katıldı. 1974 Kıbrıs Barış Harekâtında Ege Denizi’nde hava savunması ve arama-kurtarma görevlerinde yer aldı. Askeri dergilerde değişik konularda makaleleri ve yazıları yayımlandı. Ayrıca askeri ve sivil havacılık konularında hazırladığı ders kitapları ile o yıllardaki büyük bir boşluğu doldurdu. 1993 yılında kurmay albay rütbesiyle emekliye ayrıldı, aynı yıl Türk Hava Yolları’nda sivil hava yolu pilotu olarak uçmaya başladı. 1969 yılında başladığı pilotluk mesleğinde, Türk Hava Yolları’ndan ayrıldığı 2012 yılına kadar 43 yılda yaklaşık 20.000 saat uçuş yaptı. Şirkette sorumlu kaptan pilot olarak, uçuş öğretmeni, standardize şefliği, uçuş eğitimi yer dersleri müdürü görevlerini de yürüttü. Emekli olduktan sonra iki anı roman ve çeşitli havacılık sitelerinde makaleler yazdı. Adnan Koşcağız evli olup bir kızı, bir oğlu ve üç de torunu var.
  • Ali Tumbat

    Ali TUMBAT 14 Kasım 1952 tarihinde Denizli İline bağlı Çal ilçesinin Ekse (sonradan adı Poyrazlı oldu) köyünde doğdu.İlkokulu köyünde okudu, ortaokula Bekilli'de başladı, Isparta iline bağlı Gönen Kasabasında bitirdi. Gönen İlköğretmen Okulunu bitirdi. Öğretmenliği sırasında Eğitim Ön Lisansını tamamladı.26 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra emekli oldu. Anı, öykü ve şiirlerini yazmaktan keyif alıyor. Evli ve 3 çocuk babasıdır. Halen Denizli merkezde ikamet etmektedir. Mutluluk, bir çocuğun gözünde ışık olabilmektir. YAZI DÜKKANI Biçare gönüllere umut olmak, Bir ışık olmak karanlıklara, Bir çocuğun hayalini gerçek etmek, Ne güzel, ne mutlu sana YAZI DÜKKANI Ahmet'i, Mehmet'i, Fatma'sı, Ayşe'si, Beklediğine kavuşunca, artar neşesi. Üst üste sıralanır gayri bilgisi, Ne güzel, ne mutlu sana YAZI DÜKKANI Birçok konuda çıkar yazıların, Kimisi bilgi, kimisi eğlencedir bazıların, İlk defa okunur senin yazıların, Ne güzel, ne mutlu sana YAZI DÜKKANI. Kaç çocuğun hayalini süslersin. Yazı dükkânı, sen ne kadar güzelsin. Dilerim daha çok uzun yıllar sürersin. Ne güzel, ne mutlu sana YAZI DÜKKANI Çocuklar gelecektir, çocuklar umuttur, Sönmesin umutlar, inan yazıktır. Haydi arkadaşlar, bu bir fırsattır, Ne güzel, ne mutlu sana YAZI DÜKKANI Yazı dükkânına destek veren gönüller, Kıymetlidir, gönülden verilen şeyler.
  • Ali Günay

    Mart 1953’te Antakya’nın Dursunlu Köyü’nde doğ-du. Gazi Üniversitesi, İletişim Fakültesi mezunu. Emekli. Ankara’da yaşıyor. Arapça ve İngilizce biliyor. Deliler Teknesi, Öykü Teknesi ve eki Filika, Dünyanın Öyküsü, Notos, Lacivert, 14 Şubat Dünyanın Öyküsü ve Ekin Sanat dergilerinde yazı ve öyküleri yayımlandı. Deliler Teknesi’nde deneme, yazı ve öyküleri yayımlanıyor. Kanguru Yayınları’ndan çıkan kitapları: • Arka Bahçe, Şiir, Mayıs 2019 • Söz Uçar… Özlü Sözler, Nisan 2019 • Cinlerevi’nden (G)AZAP MASALLARI, Mizah, Nisan 2015 • Çatlak Nar, Kısa Öykü, Kasım 2012 • Hiçbiri Hikâye Değil, Öykü, Ekim 2008 • Dilini Yitiren Kuş, Çocuk, Mart 2008 • Dünya Adlı Gemide, Çocuk, Aralık 2007 İletişim: agunay49@hotmail.com
  • ARZU AYTAN

    1991 yılında Adana’da doğdu. İlkokul yıllarından beri okumak, yaşamının başrolündeydi. Özellikle Rus ve Fransız yazınına ilgi duyan Aytan, daha sonraları mücadele sınıfında olmasının da etkisiyle, yazmaya odaklandı. Özellikle çevre gözlemleriyle, en bunalımlı insanların ruh hallerini betimleyerek öyküler yazmaya başladı. Öykülerindeki gerçekçilik dikkat çekicidir.
  • Aysel Menteş

    1968 Denizli/Çivril doğumluyum. Şu an Denizli merkezde ikamet etmekteyim Orta okul mezunuyum. Bir erkek evladım var. Aksak Hayat ve Yüzleşme adlı iki kitabım var. Henüz kitaplaşmamış şiir, öykü, deneme yazıları üzerine çalışıyorum. Kendime ait küçük bir çay ve tost solunu işletiyorum.
  • Asiye Yavuz

    Sivas’ın Göktepe köyünde, çiftçilik yaparak yaşayan ailenin ikinci kızı olarak, 1954 yılında doğdum. 14 yaşımda evlendirildim. 4 aylık evli iken, 18.9.1968 tarihinde ailemden gizli, yalnız ve kimsesiz olarak Almanya’ya işçi olarak gitmek üzere kara bir trene bindirildim. 3 gün 2 gece yol giderek Almanya’ya geldim. Çeşitli işlerde çalıştıktan sonra, 1987 yılında kendi mesleğim olan terzilik üzerine işyeri açtım ve iş yaşantıma devam ettim. 2 çocuk annesiyim ve emekliyim. Şiir sevdam okul döneminde başlamıştı. Şiir okumayı ve yazmayı seviyordum. Öğretmenim, “bu kızı büyük okula gönderelim, yazık olmasın” dediğinde, Dedem, “şakası bile yapılamaz” demişti. O dönemde okula gidiyor olmam bile şanstı. O günler geride kalsa da izleri silinmiyor. Yazı Dükkanı ailesi içinde sıcacık bir yer bulacağıma güvenerek aranızdayım. Herkese merhaba.
  • Ayhan Çakmak

    Ayhan ÇAKMAK Özgeçmişi… 1.6.1957 Tarsus Doğumluyum. Adana Eğitim Enstitüsü FKB bölümü mezunuyum… Evli… İki Oğul Babasıyım… Doğduğum günden biraz daha geriye gidiyorum. Bir kaç hafta daha geriye… O zamanlar annemin karnında karanlıklar içindeydim. Sadece onun fark ettiği, onun hissettiği biriydim. Oracıkta kala kalsaydım ya da hiç çıkamasaydım, kimse önemsemeyecekti beni. Gün gelmişti. İlk cezaevinden tahliye olacaktım… Hayata başladığım güne gidiyorum. Doğduğum gün ağzımdan çıkan ilk çığlığı hatırlayamam belki. Ama kıçıma yediğim ilk tokadı hatırlıyorum sanki. Hep acılar hatırlanırmış. Neşelerin anımsanması anlık… Şu anda yaşadığım şehirde bir günde yüzlerce, binlerce bebek doğuyor. Hepsi de bir çığlıkla karışıyorlar hayata. Hayatta yedikleri ne ilk ne de son olacak o meşhur tokatla… Daha sonra öğreniyorum o tokatın neden atıldığını... Akciğerlerimize hava dolması içinmiş. Yani dünyaya geliyorsun, hayatta kalabilmek için tokat yemen gerekiyor… Ne kadar önemseniyordum. Bilmediğin bir yerde, tanımadığın bir kadının tanımadığı bir bebeği doğurmasını? Hayat verebilmek için acımasızca o tokadı yerleştirmesi kıçımıza… Doğduğum gün işte ben böylesine umursanan biriydim. Yanı başında annem vardı da, dünyaya ilk acemi bakışlarıma şefkatli bakışlarıyla karşılık verdi. Daha sonra Babamın geldiğini söylediler. Çünkü ona ''Nur topu gibi bir oğlun oldu'' diyorlardı. Elimden tuttular, ninni söylediler, büyüttüler, beslediler beni. Beni önemli kılan onların sevgisiydi. Beni önemseyenler, üstünde hiçbir şey olmadığı halde önemsiyordu beni. Beni sadece ben olduğum için seviyorlardı. Bana sorulmuş olsaydı, henüz ışığı bile tanımadığım için gözlerime ihtiyacım olmadığını söylerdim. Bana sorulmuş olsaydı, ''ekmek elden su gölden'' yaşadığım yerden neden beni çıkardınız diye sorgulardım. Daha sonra hep içeri girip çıkmalarımız dünyaya gelirken ki alışkanlığımızdan kaynaklandığını çok zaman sonra öğrendim… Daha sonra düşündüm: İki hücre halindeyken, daha nasıl olduğunu anlayamadığımız bir hızla, olağanüstü bir düzenle çoğalıp ayrışmasaydı da, anne rahminden düşüverseydim kimse fark etmeyecekti beni, kimsenin fark ettiği biri olmayacaktım. Hatta bir adım bile olmayacaktı. Daha sonra edindiğim isimlerim de hiç olmayacaktı. Hiç doğmasaydım, şu an aranızda olmayacaktım. Ama eksikliğimi bile fark etmeyecektiniz. ‘’ Seni ne kadar özledim… ‘’ diyen bir sevdiğim de olmayacaktı… Hayat, her şeye rağmen yaşamaya değer. Dostların ve sevdiklerinle beraber... O zaman ben iyi ki doğmuşum... Haziranda ölmek zor derlerdi… AMA ben Haziran da doğmuşum… İçimdeki çocuk; bozulmadan, kafese hapsedilmeden, özgür bir kişiliğin, hayal gücünün sembolü olarak kalması için uğraş veren… Kişiliğimizi özgür kılmak içimizdeki çocuğu ortaya çıkarmaktır çünkü. ‘’Hiçbir şeyin anlamını, heyecanını yitirmediği, monotonlaşmadığı kavramların içinin boşalmadığı o dönemi geri getirmektir ‘’ diyen… Bu düşüncemi İnsan Sevgi ile besleyerek yazılar yazmayı kendime görev yükleyerek yaşayan birisiyim… Var olan kusurlarımızı kabullendiğimizde, kendimize karşı olumsuz olma fikri de kaybolacak. Yaşadığımız anda ki durumu kabullenmek ve bunu gelecekteki bir mükemmellikle, bir gelecek idealiyle karşılaştırmamak. Nasıl olmamız gerektiğini düşünmek. Bu tür hastalığın kaynağı bu, bunu bırakmak ve tedavi etmek… Önemli olan bu… Kendin olabilmek ve anı yaşamak... Saygılarımla… Sevgilerimle… Ayhan ÇAKMAK
  • Ayşe Yılmaz

    1955 yılında Cankırı/Ilgaz doğumluyum. 8 yaşımdan itibaren Eskişehir'de yaşadım. Eskişehir Hacı Süleyman Çakır Öğretmen Okulu mezunuyum. Evliyim. Bir oğlum var. 35 yıldır Balıkesir'de yaşamaktayım. Kurulduğu günden bu yana Yazı Dükkanı ailesinin okuyucu olarak üyesiyim. Yorumlarım dışında bu benim ilk yazım.
  • Ayten Atikaslan

    8 Ocak'ta Adana Seyhan ilçesinde doğup büyümüşüm. Şehrimizin gözde okullarından Adana Kız Lisesi mezunuyum. [orta ve lise] Çukurova Elektrik Şirketinde uzun yıllar çalıştım ancak kızımın okul çağı gelince işten ayrılmak durumunda kaldım. Eşim ve işletmeci bekar oğlumla birlikte yaşamımı sürdürüyorum. Büyük kızım İşletme mezunu, küçük kızım öğretmen, evliler, dört torunum var. Şiir yazmaya orta ve lise çağlarımda başladım. iş hayatı, evlilik derken şiir yazmaya ara verdim ancak torunlarım olunca onlar için tekrar yazmaya başladım. Yaz aylarında çıkarabilmeyi düşündüğüm şiir kitabımın hazırlığı içindeyim. Çocukluk yıllarımda ve devamında olmak üzere yayla anılarımı yazmaya başladım, anılarımı henüz hiç bir grupta paylaşmadım. Yazı Dükkanı Akademi grubumuzun içinde olmaktan gurur ve onur duymaktayım. Paylaşılan yazı ve şiirleri zevkle sonuna kadar okuyup yorum yapmaya çalışıyorum. Selam, sevgi ve saygılarımla.
  • Batur Osmanağaoğlu

    1983 doğumlu sanatçı, Ankara Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Resim Bölümü'nde ilk sanat eğitimini aldı. Hacettepe Üniversitesi Grafik Bölümü'nden 2008 yılında mezun oldu. 2001- 2002 yıllarında T.B.M.M, Ankara Ticaret Odası ve Türk – İş sergi salonunda düzenlenen karma resim sergilerine katıldı. 2002 yılında katıldığı Avrupa Birliği, Avrupa Parlamentosu ve Avrupa komisyonunun ortaklaşa düzenledikleri ’’Okulda Avrupa’’ konulu uluslararası resim yarışmasında birincilik ödülü alarak Almanya’da ödül törenine davet edildi. Bu kapsamda bir süre Almanya’da kalarak düzenlenen çeşitli sanatsal araştırma ve workshop etkinliklerinde liderlik yaptı, karma sergilerde yer aldı . Bunun yanı sıra İtalya, Yunanistan, Fransa, Bulgaristan ve Hollanda'da düzenlenen çeşitli sanatsal eğitim, araştırma, workshop etkinliklerinde ve karma sergilerde yer aldı. 2001 de Peugeout otomobil tasarım yarışmasında birincilik ödülü aldı. 2004'te ilk kişisel resim sergisi ''Ademler ve Havvalar''ı Türk Amerikan Kültür Derneği Sergi salonunda ODTÜ gençlik haftası kapsamında açan Batur Osmanağaoğlu, Çerkes Karadağ ile fotoğraf çalışmalarına devam etti. İllustrasyon alanında uzmanlaşan Osmanağaoğlu, İstanbul’da “TT Custom Choppers” firmasında airbrush artist ve tasarımcı olarak pek çok tasarıma imza attı. 2007' de Yapımcı Emirhan Bal ile, Mootlak yapım bünyesinde sanat yönetmenliği ve film projeleri yapmaya başladı. 2014 ‘de düzenlenen Uluslararası Armada Sanat Festivaline davet edilerek festival süresince sahne üzerinde doğaçlama müzik eşliğinde resim ve müzik performansı sahneledi. Bu canlı resim-müzik performans çalışmaları PLASTIC BAND isimli müzik grubu ile (Özben Odabaşı, Eray Akar, Murat Örses, Derun Tekelioğlu) pek çok kez sahnelenmiştir. 2014 -2015 tarihlerinde Bodrum Mittown Sanat Galerisinde “Kitle-Kütle” ve ‘’Karmaşık İşler’’ adlı kişisel resim sergilerini açmıştır. 2016 yılında Ankara Çağdaş Sanatlar Merkezinde Dünya Sanat Günü Çalıştayı'nda terörü protesto eden bir performans sergilemiştir. 2017 Yılında İstanbul Moda deniz kulübü bünyesinde ve Ankara'da Tosca Art sanat galerisinde "Bilinç Üstü Rüyalar" isimli kişisel sergisini açmıştır.
  • CAFER KESKİN

    Nüfus kağıdımda 1953 yazıyor. Annem hangi yıl, hangi ay ve günde doğduğunu bilmiyor. Dolayısıyla bende. İlk ve ortaokulu Haymana/Ankara'da okudum. M. Rüştü Uzel Kimya Sanat Enstitüsünde 4 yıl parasız yatılı okudum. Sonrasında Gazi Eğitim Enstitüsü ve Lisans tamamlama sürecinden geçtim. Öğretmenlik yıllarımda, sendikal mücadele içinde bulundum. 2003 yılında emekli oldum. Emeklilik sürecinin başlangıcında biraz siyaset yapmak istedim. Beceremedim, bıraktım. Emeklilik hem güzel hem de gönüllü mahpusluğu dayatan Corona nedeniyle içe kapanık. Sağlık diliyorum. Hepimize. Saygılarımla.
  • Cafer Yıldız

    Anamdan doğduğum günden mi başlasam, İlk karşılaştığım 60 darbesinden mi, yoksa üç sizden üç bizden mantığıyla Deniz, Yusuf, Hüseyin’in idam edildiği 70 faşist darbesinden mi, 24 Ocak 1973’te abim Ali Haydar Yıldız’n ya hep beraber, ya hiç birimiz şiarıyla, inandığı devrimci mücadelede derin devlet organizasyonu ve ihanet şebekesinin marifetiyle toprağa düştüğü günden mi, 74’te Necla’mı sevdamı, sultanımı, sevgilimi gördüğüm günden mi, Kan revan içinde kaldığım, 77 Taksim bir mayıs’ından mı, Üniversiteleri (DTCF) Faşist işgallerden kurtarmak için 78’de üniversiteli olduğum günden mi, Ölüm ayırıncaya kadar ayrılmayacağımıza devrim nikahı ile yemin ettiğimiz 79 evlilik tarihimizden mi, çocuklarımız Ali Haydar (1980) ve İrfan Özkan’ ın (1981) doğdukları günden mi, Sayısız gençlerin idam edildiği yüzlercesinin göz altında katledildiği ailelerin paramparça edildiği 1980 12 eylül faşist darbesinden mi, evin geçimini sağlamak için amelelik yaptığım zamanlardan mı, işkence tezgahlarından sağ çıktığım günlerden mi, sevgilimin cezaevi ziyaretlerime zar zor yol parası bulup geldiği günlerden mi, cezaevlerinden çıkıp aileme kavuştuğum günlerden mi, Oğlum Ali Haydar’ın eşi evimizin ilk kızı Eda’dan mı, İlk erkek torunumuz Özgür Deniz doğduğunda dede olduğum günden mi, Sevgilimin Necla’mın iliklerindeki faşist hücreleri yendiğimiz günden mi! Yoksa ilk kız torunumuz, Özüm Duru’nun doğduğu günden mi, Yazı Dükkanı Ailesi ile tanıştığım günden mi, Ne dersiniz hangisinden başlayayım.. Cafer YILDIZ
  • CANAN ALİCAN TEKPINAR

    Ankaralı olup, hep Ankaralı kalanlardanım. İlk, orta ve lise öğrenimimi TED Ankara Koleji, Lisans öğrenimimi A.Ü.S.B.F İşletme Bölümü, Yüksek Lisans öğrenimimi B.Ü.İ.B.F’de yaptım. Bu ülkede yaşayan çok kişi gibi benim de ilgi ve yeteneklerim hiç bir zaman öğrenim konumla paralel olmadı. Kendimi bildim bileli hep sanatçı olmak istedim. Müzikte profesyonel icracı olma fırsatını elde edemeyince, dünyada böyle bir kategori mevcutsa, “profesyonel dinleyici” oldum. Ama hâlâ “bir latin band içinde, hiç değilse misafir sanatçı olarak marakas çalamaz mıyım?” diye düşünmekteyim. En son 2019 Nisan ayında gene yıllardır amatörce yazdığım şiir ve denemeleri “Demode Romantik” isimli bir kitapta topladım. Şimdi bakıyorum da, hayatımı tek kelimeyle özetlemek istesem, herhalde bu kelime “amatör” olurdu. Bu kadar her tarafa kol atmayıp, birinde sebat etseydim, profesyonel de olurdum ama o zaman bugünkü ben olamazdım.. Ömür boyu gerek kendi iç dünyamı, gerek etrafımdaki dış dünyayı ve özellikle insan duygu ve davranışlarını gözlemledim. Yazılarım, her biri başka bir şey anlatır gibi görünse de, “amatör” bir psikoloğun, başta kendisi olmak üzere insanları anlama ve anlatma çabasından ibarettir.
  • CANDAN TURAN

    1980 İstanbul doğumluyum. Aslen Erzincanlıyım. Orta öğrenimimi Şişli Kaptanpaşa İlköğretim okulu'nda okudum. Lise mezunuyum. Asıl mesleğim Yönetici Asistanlığı olup ayrıca, yirmi yıldır yazdığım şiirlerimi bir arada topladığım " DEVRİM'İN MAVİ YILDIZI " kitabının da yazarıyım. Halen 4 gazetenin köşe yazarlığını yapmaktayım. YAZI DÜKKANI ailesine saygı ve sevgilerimi iletiyorum.
  • Celalettin Ağırbaş

    1941'de Artvin - Şavşat - Pınarlı Köyü’nün Demirciler (Peranet) Mahallesinde yoksul bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Altı kardeştiler. Ailesinin onu okutacak ekonomik gücü ve niyeti yoktu. Buna rağmen tüm zorlukları aşarak sınıf öğretmeni oldu. 1961’de başlayan, Muş, Manisa, Sinop, Yusufeli ve Bursa’da süren öğretmenlik günlerinin ardından, 1969 yılında yapılan bir sınavı kazanarak Almanya’ya gönderildi. Oradaki Türk işçi çocuklarının eğitiminde görev alan ilk öğretmenlerden biri oldu. Görev süresi tamamlandıktan sonra da Türkiye’ye dönmeyerek, Almanya’da yaşamaya, öğretmen olarak çalışmaya devam etti. Eğitim programı, ders kitabı, eğitim araç gereci olmadığı halde yokluktan mucizeler üreten bir eğitim emekçisi oldu. Almanya’daki Türk çocukları için onlarca ders kitabı yazdı, ders araç-gereci üretti. Türkiye ile Almanya arasındaki ilk kültür köprülerinden biri olmanın onuruyla ve derin öğretme ülküsüyle uzun yıllar çalıştı. Müzik çalışmalarının meyvesi olarak, sevilen şarkıların notalarını da içeren yüz seksen şarkılık, TSM korolarının başucu kitabı olacak nitelikte, bir derleme kitap oluşturdu. 10 yılı Türkiye’de, 30 yılı Almanya’da olmak üzere 40 yıl öğretmenlik sonrasında 2000 yılı başında emekliye ayrıldı. Halen amatörce, yazılar yazmakta ve musikiyle uğraşmaktadır.
  • CENGİZ ÇETİK

    Diyarbakırlıyım. Çeşitli liselerde 11 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra, 1996 yılında Karacadağ Dershanesi’ne geçtim. 2015’de (19 yıl sonra) dershanemizinkapanması üzerine, özel okullarda çalıştım. Şu an Diyarbakır Fehmi Aksoy Koleji’nde Türkçe - Edebiyat öğretmenliği yapmaktayım.
  • Çiğdem Çimen

    1987 yılında Erzurum’da doğdu. Anadolu Üniversitesi AÖF İşletme Fakültesi mezunudur. Hali hazırda Açık Öğretim Fakültesi Sosyoloji Bölümü 4. Sınıf öğrencisidir. Balıkesir’de yaşamaktadır. 2018 yılından itibaren Balıkesir24 Saat Haber Sitesi’nde köşe yazarlığı yapmaktadır. İlk eseri Merhaba Umuda Selam, 14 Şubat 2020 tarihinde yayınlandı. Günümüzde yazıları ile çeşitli haber sitelerinde, gazete ve dergilerde yer almaktadır.
  • deniz_feyzioglu

    Öz Geçmiş Deniz Feyzioğlu, 2001 yılında Ordu ilinin Fatsa ilçesinin Yalıköy Mahallesi’nde dünyaya geldi. İlkokul 2. sınıfa kadar Yalıköy İlköğretim Okuluna devam ederken ailevi nedenlerden dolayı okulunu değiştirmek zorunda kaldı ve Ordu Perşembe Çaka Çaytepe İlkokuluna geçti. Daha sonra yine okul değiştirmek zorunda kalan Deniz, eski okuluna geri döndü. Ortaokulu Ordu Fatsa Bolaman Ortokulunda bitiren Deniz, lise hayatı için Fatsa Gazi Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesine Kaydoldu. Liseye gelene kadar çok okul değiştirmesi onu çevresinden kopuk kendi iç dünyasında yaşayan biri haline getirdi. İnsanlarla dolduramadığı boşluğu kitaplarla doldurmaya yöneltti. Bu bağlamda da lise hayatı boyunca yerli ve yabancı klasiklerle haşır neşir oldu. Okuyarak hem içindeki yalnızlığı giderdi hem de kendini geliştirdi. Bütün okumalarının ve çalışmalarının kazancı ona meslek lisesinden üniversite kazanmak olarak geri döndü. Okumaya ve yazmaya devam eden Feyzioğlu, Belirsizlik isimli hikayesiyle 18-22 Yaş Arası Genç Yazarları özendirme Recai Oktan Özel Ödülü’ne layık görüldü. Daha bir şevkle çalışmalarına devam eden Feyzioğlu, şimdi de ilk kitabı Tarih Ötesi ile karşınızda.
  • Erol Erdoğmuş

    Söğüt -Bilecikli öğretmen baba, Görele -Giresunlu anadan; Giresun'un Tirebolu ilçesinde Dünya'ya geldi (1 Şubat 1933) Görele, Ankara ve İstanbul'da sürdürdüğü öğrenimini; İstanbul Üniversitesi'ndeki "Sosyal Sigortalar Kurumunda Hizmetiçi Eğitim uygulaması ve Eğitim Merkezleri'nin Halkla İlişkiler Espirisiyle Organizasyonu" konulu yüksek lisans teziyle noktaladı (1980) Görevleri: İstanbul Tekniker Yüksek Okulu'nda öğretim görevlisi (1971-1972) SSK İstanbul Eğitim Merkezi Müdürü (1974-1980) Şişli Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Müdürü (1986-1990) Eserleri: Spor Toto 1979 Çocuk Yılı Masal Yarışması (1979) Oluşum Dergisi "Gençliğe Nasıl Eğitim Verebiliriz?" Yarışması (1986) Milli Prodüktivite Merkezi "Azgelişmiş Ülkelerde Prodüktivite" Yarışması (1987) Mansiyonları "Tek!" Radyofonik öykü (1953) "İşltme Bilgisi Ders Notları" Teksir (1971) "Ağaçlar Kaçamaz" Çeviri -Ünlü doğasever John Muir'ın yaşam öyküsü, Redhouse Yayınevi, (1978) "Kapkara Bir Aydınlık" Radyo oyunu, TRT'de yayımlandı (1983) "Altıokrasi" Politik Filozofik Bence'ler, Cinius Yayınları (2015) "Bilge Çocuk" Rımancısız Roman, Cinius Yayınları (2016) Ayrıca çeşitli selüloz ve elektronik gazete ve dergilerde; 1000'i aşkın makale, deneme, öykü ve şiiri yayımlandı.
  • ESMA UZSOY

    15/08/1957 Erzincan doğumluyum. 8 kardeşin en büyüğüyüm. İlk ve orta öğrenimimi Erzincan’da tamamladım. 1972 yılında, bazı siyasi olaylardan dolayı, yaşımı büyüterek yurt dışına çıktım. İki yıl aradan sonra, tekrar yurda döndüm. İstanbul” da” Edebiyat Fakültesine kaydımı yaptırdım. Tabii bir yıl sonra, yarıda bırakmak zorunda kaldım. Avusturya’ya geri döndüm; çünkü evlenmiş, bebek bekliyordum. İki oğlum, birde kızım var. Hepsi evli. Torunlarım var, bütün dünyam onlar. Ama ne okumayı, nede yazmayı, hiç bırakmadım. Bu arada iki roman, bir şiir kitabım çıktı. Şiir kitabımın ismi: Duygu Yolculuğu. Romanların isimleri: Giderken Dönüp Baktı ve Veda. Türkiye Muharip Gaziler Derneği İstanbul Şubesi’nden bir plaket aldım. Alanya’da, Kültür Sanat Edebiyat Dergisi’nin yurt dışı temsilciğini yaptım. Aynı dergide, şiirlerim yayınlandı. İnternet sayfasında canlı radyo “da, DJ’lik yaptım. Şiir yazmayı çok seviyorum. Şiir aşkla” eş değer benim için. Şu anda Yazı Dükkanı Akademisi’ndeyim. Buradaki canlardan çok memnunum. Daha başlangıç benim için, yaşamayı, gezmeyi seviyor, hayata pozitif bakıyorum.
  • Esmeri Alev Ekebaş

    4 Ocak Eskişehir doğumluyum. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi mezunuyum. Kendi mesleğimi yapmadım. Datça Havadis gazetesinin muhabirliğini, %82 engelim bulunmasına rağmen gönüllü olarak yapıyorum. ‘Yıldızçölü’ adlı bir şiir kitabım ve “ Küçük Kız Buse” adlı masal kitabım var. TÜM SAN DER Muğla Datça Halkla İlişkiler ve Basın Danışmanıyım. 15. Uluslararası Marmaris Kadın ve Sanat Festivali’nde Engel Tanımayan Objektif Ödülü’nü 13 Mart 2020 günü aldım. 28 Ağustos 2021 tarihinde UKKSA 11. Knidos'un Sır'ı Sanat Festivali'nde gazetecilik dalında Yaşam Boyu Onur ödülü aldım Datça Fotoğraf Topluluğu üyesiyim ve 4 karma fotoğraf sergisine katıldım. İstanbul’daki 14. Uluslararası Kadın ve Sanat Festivali’nde 2 fotoğrafım sergilenmeye değer görüldü. The Great Wild Life Dergisi, Datça Havadis Gazetesi, Die Gazetesi Kadın Aktüel Dergisi’nde yazılarım yayınlanıyor. Bölgemizde ve K.K.T.C. de begeni ile takip edilen Doruk TürkMerkez Haber Platformu yazılarıma yayınlarında yer veriyor. Datça Havadis Gazetesi ve Yarımada Meydan Gazetesi muhabiriyim. Die Gazetesi" n de yazılarım yayınlanıyor. Uluslararası Kültür Sanat Topluluğu ve Sağlık Eko Turizm Derneği üyesiyim. Uluslararası Aktivist Sanatçılar Derneği üyesiyim.
  • ETHEM ARI

    ETHEM ARI 1954 ilkbaharının ilk ayının ilk günü, 1 Mart’ta Seyitgazi ilçesine bağlı Sancar köyünde doğmuşum. Okumayı yemek, içmek gibi bir gereksinim olarak görüyorum. Değişik konularda yazıyorum. İnsanları düşündüren, soran, sorgulayan, Türk Aydınlanması yönünde eleştirel yazılar yazmayı yeğliyorum. Kendi köyümü anlattığım “Sancar Köyü” adlı bir kitabım var. Kasım 2017 tarihinden beri Yazı Dükkânı sayfasına yazıyorum. Yazı Dükkanı ve Yazı Dükkanı Akademi’de gönüllük temelinde yayınlardan sorumlu olarak görev yapıyorum. Yazı Dükkânı Akademik Etkinlikler Derneği kurucu ve yönetim kurulu üyesiyim. Yazdıklarımla, belleklerde okuma tadı, düşünce dünyalarında kıvılcım olabilmek dileğindeyim.
  • Eyyüp Yıldırmış

    1959 Sivas/ Divriği doğumlu. Tahsil hayatının tümü Ankara okullarında geçmiştir. Gazi Üniversitesi mezunu ve öğretmen kökenlidir. Okumayı yazmayı ve paylaşmayı sever. Ciddi anlamda öykü yazmaya fanzinlerle başlamış, yerel ve ulusal basın yayın organlarında öykü, deneme, kitap ve yazar tanıtım yazıları ve düz yazı alanında örnekler vermiştir. Balıkesir ilinde yayın yapan yerel gazetelerde edebiyat konuları başta olmak üzere haftalık yazıları zaman zaman yayınlanmaktadır. Bilinç akımı türünde yazdığı öykülerde uzun zamandır görev yaptığı ve halen yaşadığı Balıkesir ilinden pasajlara sıkça yer verir.
  • FATMANUR CANER

    1959 yılında İskenderun' da doğdum. Ziraat Mühendisi olarak Tarım Bakanlığı'nda yirmi yıl çalışıp emekli oldum. Kocaeli' de oğlum, gelinim ve biricik torunum Çınar ile yaşamaktayım.
  • FEVZİ KEYİK

    1950 yılında Bekilli Nahiyesinde doğdum. Alpaslan İlkokulu’nda ilköğrenimimi gördüm. Bekilli Osman Ongan Orta Okulu’ndan1965 yılında mezun olunca; parasız yatılı sınavlarında Nazilli Erkek İlköğretmen Okulu’nu kazanarak, kaydımı yaptırdım, gurbetle tanıştım. 1968 yılında mezun olduktan sonra atandığım köy ilkokulunda bir yıl görev yaptım. Öğretmenliğimin ilk göz ağrısını tatmış oldum. Diyarbakır Eğitlim Enstitüsü Matematik Bölümünü yatılı olarak kazandığımda, görevimden ayrılarak eğitimimi sürdürdüm. 1972’de mezun olunca Malatya Arapkir Lisesi Matematik öğretmenliğine atandım. 1975’te Isparta’da kısa dönem askerliğim sırasında öğretmen okulundan arkadaşlarım ve öğretmenlerim, eğitim enstitüsünden arkadaşlarım ve öğretmenleriyle birlikte olma şansını yakaladım. Çivril İmam Hatip Lisesi’nde 13 yıl Matematik Öğretmenliği görevimi sürdürdüm. 1978’de yuva kurdum. Denizli Merkez Atatürk Ortaokulu’ndaki 10 yıllık görev sonrası 27 yıllık hizmetle emekliye ayrıldım. Sevgili eşim, oğlum, kızım saydığım gelinimle emeklilik günlerimi kitap okuma, yazma… Türk Müziği çalışmaları, yürüyüş etkinlikleriyle doldurmaktayım.
  • FEVZİYE ŞİMDİ

    İstanbul’da dünyaya geldi. İlkokul çağlarından itibaren edebiyatın her dalına ilgi duymaya başlayan şair/yazar; şiir, çocuk hikayeleri, öykü, deneme ve masal türünde yapıtlar vermektedir. Evli ve iki çocuk annesi olan şair/yazar, bir Özel Eğitim Kurumunda öğretmen ve müdür yardımcısı olarak görevine devam etmektedir. Şiirleri ve yazıları Şiir Akademisi, Edebiyat Nöbeti, Edebiyat Galerisi, İz Edebiyat, Edebiyat Defteri, Yazı Atölyesi, Yazı Dükkanı, Edebiyat Evi, Yaşam Sanat, Papirüs, Gökkuşağı, Tmolos Edebiyat, Güncel Sanat, Cumba Fanzin, Efece Haber Gazetesi gibi değişik sitelerde ve dergilerde yayınlanmaktadır.
  • FUAT KEYİK

    Ailemin 6. ve son çocuğu olarak 5 Mart 1954’de Denizli - Çal'da doğmuşum. İlkokul ve ortaokul eğitimimi memleketim Bekilli'de tamamladım. 1972’de mezun olduğum Nazilli Öğretmen Okulu'ndan sonra; bir yıl Ordu Ünye Bolluk Kabakeşir İlkokulu’nda sınıf öğretmenliği yaptım. Ertesi yıl Balıkesir Necatibey Eğitim Enstitüsü'ne girdim, 1977 yılında bitirdim ve matematik öğretmeni oldum. Sırasıyla; Sivas-Şarkışla Ortabucak, Denizli-Çal-İsabey ortaokulları ile Denizli Fatih, İzmir Konak 26 Ağustos ve Buca Vali Rahmibey İlköğretim okullarında çalıştıktan sonra, 2004’de emekli oldum. Bir süre de çeşitli dershanelerde görev aldım. Bazı sosyal etkinliklerde; sevgili eşim emekli öğretmen Nevriye ile birlikte görev alarak boş zamanımızı değerlendiriyoruz. Sözgelimi Tazelenme Üniversitesi Ege Kampüsü’ne, kuruluşundan bugüne dek katkı koymaya çalıştık. Dağ yürüyüşlerine (Şu sıralar sağlık nedeniyle gidemiyoruz) ve THM koro çalışmalarına da katılıyoruz. Yaşlı Politikaları Derneği (YAPODER) ve Yazı Dükkanı Akademik Etkinlikler Derneği kurucu üyeleriyiz. Emekli olduktan sonra; anılarımı, yaşamımda beni etkileyen kişileri tanıtım ve deneme yazılarımı yazıp Facebook aracılığı ile paylaştım. Sonra birden kendimi Yazı Dükkanı ailesi içinde buldum. Halen kışın Buca’da, yazın Özdere’deki yazlığımızda oturuyoruz. Evli iki oğlumuz var. Ece ve Duru torunlarımızla birlikte mutlu günler geçiriyoruz.
  • Gazanfer Eryüksel

    1952 Yılında İstanbul’da doğdu. Pertevniyal Lisesi ile İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi İktisat Maliye Bölümünü bitirdi. (1975) Aynı yıllarda İstanbul Belediye Konservatuarı’nda Türk Müziği öğrenimi gördü. İstanbul Üniversite Korosu’nda beş yıl repertuar çalışması yaptı, İstanbul Radyosu’nun yayınlarına korist olarak katıldı. Kendi çabasıyla kanun öğrendi. Piyasada müzisyenlik yaptı. İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda müzikli oyunlarda çalıştı. Bakırköy Belediye Tiyatrosu’nun kuruluş sürecinde (Zeliha Berksoy’un Genel Sanat Yönetmeni olduğu dönem) Sahne Direktörü, Basın Halkla İlişkiler Sorumlusu, efektör ve müzisyen olarak görev yaptı. (1990-1993) İlk şiiri Yansıma Dergisi’nin Günümüz Türk Şiiri Özel sayısında yayımlandı. (1973) Daha sonra şiir ve yazıları Yeni Adımlar, Varlık, Hürriyet Gösteri, Milliyet Sanat, Kıyı, Dize, Mor Taka, Temren, Afrodisyas Sanat, Yazılıkaya vb dergilerde yayımlandı. Çorum’da yaşadığı dönemde “Yazılıkaya” adlı derginin kurucu ekibinde bulundu, sanat yönetmeni ve yayın kurulu üyesi olarak çalıştı. Çorum Valiliği tarafından yayınlanan Çorum Çevre dergisini yönetti. Gazi Üniversitesine bağlı Çorum Meslek Yüksek Okulu’nda İnsan Kaynakları, İşletme, İş ve İnsan İlişkisi dersleri verdi. Dünya Kitap 2. Şiir Ödülüne (1994) “Sükûtun Feryadı” adlı şiiriyle değer bulundu. Arkadaş Z. Özger adına İzmir’de düzenlenen şiir yarışmasının ilkine “Hep Çocuk Kalan” adlı dosyasıyla katıldı ve ödülü Yücelay Sal ile paylaştı. (1996) Ankara Çankaya Belediyesi ile Damar Dergisi’nin ortaklaşa düzenledikleri III. İlkbahar Şiir ve Öykü Yarışmasında “Aşk Hiçlik ve Her Şey” adlı dosyasıyla Büyük Şiir Dalında Birinciliğine değer bulundu. (1997) Kitapları: Hep Çocuk Kalan (Mayıs Yayınları, 1996), Ahir Zaman Tangoları (Dünya Kitap, 1996), Aşk Hiçlik ve Her Şey (Çankaya Belediyesi Yayınları, 1997), Bâtıni İlahiler (Şiirden Yayınları, 2011), Bergüzar Nefes (Kibele Yayınları, 2013). Şaman ve Zaman (Temren Yayınları, 2017), Günce Notları (Temren Yayınları, 2018), Nil Günleri (Temren Yayınları, 2019), Işığın 25. Karesi (Klaros Yayınları, 2020) 2011’de TRT Antalya Radyosu’nda Ramazan ayı boyunca “Yemekler Faslı” adlı yemek-edebiyat ilişkisini anlatan programı hazırlayıp Tayfun Yönlü ile birlikte sundu. Ayrıca yine dönemde TRT Antalya Radyosu’nda “Yayın Dünyamız” adlı kitap tanıtım programını hazırladı ve sundu. (2011Eylül – 2012 Mart arası) Yemek ve edebiyat ilişkisi üzerine üç yıl süren araştırma sonucu hazırladığı dosya yayımlanmayı bekliyor. Bu araştırmasında yemek kültürünün edebiyata yansımalarını (şiir, destan, mâni, bilmece, türkü vb.) derledi. Gazanfer Eryüksel halen Antalya’da kanun çalmaya ve şiir yürümeye devam ediyor.
  • GÜLFİDAN TECE

    3 Mayıs 1946’da Mersin’in Mezitli İlçesi’nde doğmuşum... Mezitli Viranşehir İlkokulu’nda, Bolu Kız Öğretmen Okulu’nda okuduktan sonra Samsun Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nden mezun oldum... Akçadağ Öğretmen Okulu’nda iki yıl öğretmenlik yaptım... İstanbul Sarıyer Ortaokulu ve Mersin Ortaokulu’nda çalıştım... Emekli olduktan sonra Türkmen Koleji’nde, Palmiye Koleji’nde çalıştım... TRT Çukurova Radyosu’nda, iki yıl, şiirle ilgili, konuk konuşmacı olarak devam ettim. Bir arkadaşımla İçel Sanat Kulübü’nde temalı şiir dinletileri düzenledik... Kulüp dergisini yönettim... Okumayı hep sevdim... Şiiri çok sevdim... “Şiirli Denemeler” adını verdiğim bir çalışma yapıyorum... Yıllardır okumadan uyuyamam...
  • Halil Naci Ergölen

    1956 Eskişehir doğumluyum. Dört erkek, bir kız, beş çocuklu ailenin ortancasıyım. Çocukluğum ve gençliğim babamın memuriyeti dolayısıyla Eskişehir- Sarıcakaya ilçesi ve şimdi mahalle olan Mayıslar köyünde geçti. İlkokula altı yaşımda İlçede başlayıp köyde bitirdim. Ortaokulu aynı ilçede, liseyi Eskişehir Atatürk lisesinde, 1973’te bitirdim. Konya Selçuk Eğitim Enstitüsü Türkçe bölümünde okurken siyasi karışıklıklar nedeniyle ara verdim, 1978’de son sınıfı İzmir Buca Eğitim Enstitüsünde tamamladım. İlk göz ağrım dediğim Denizli-Acıpayam-Alaattin Ortaokuluna Türkçe Öğretmeni olarak 1979’da atandım. Sivas-Gürün Lisesi, Eskişehir- Mahmudiye Lisesi; Eskişehir merkezde Ali Fuat Cebesoy ve Adalet İlköğretim okullarında çalıştım. Özel okuldan gelen çağrı üzerine 2007’de emekli oldum. Beş yıl Özel Çağdaş İlköğretim Okulunda çalışıp 2012’de ayrıldım. Hâlâ bir turizm şirketinde çalışmaktayım. Tarih öğretmeni Cafer Deniz adında bir oğlum, çizgi film bölümü mezunu Güliz adında bir kızım var. Şimdilik üç torun dedesiyim. Covid-19 salgın günlerinde sokağa çıkma yasağının tek yararı oldu: Yazı Dükkanını tanıdım ve bir şeyler yazmaya başladım.
  • Hamdiye Okudan

    ÖZ YAŞAM ÖYKÜSÜ Tekirdağ’ın Akçahalil köyünde ailemin dördüncü çocuğu olarak dünyaya geldim. Kıtlık yıllarının bütün sıkıntıların yaşadım çocukluğumda. Babam doğduğum yıl ölmüş olduğundan babasızlığın mahrumiyetleri de sıkıntıları katlamıştı. Çevremde istediğim anlamda bana sahip çıkabilecek kimsem yoktu. Herkesin derdi sıkıntısı vardı o yıllar. İlkokula yazdıran olmadı. Bulunduğum konumdan mutlu değildim. Aydın bir kafam vardı. Öğrenme açlığı hissediyordum. Kendi gayretimle İlkokulu dışardan bitirdim. Bu sırada bana destek olan, köyün ilkokulunda eğitmen Mehmet Yılmaz Bey'i, asil öğretmen Halil Çetintaş Bey'i unutamam. O yıllarda sayıları çok olmasa da durumu elverişsiz olup, okuma imkanı olmayan çocukları sınavla okula alan, altı yıllık parasız yatılı öğretmen okulları vardı. Bu okullar Köy Enstitülerinin bir devamı gibiydi. Öğretmenlikten başka hiç bir meslek düşünmüyordum. Bu okulların sınavlarını başarmanın zor olduğu söyleniyordu. Kendi çalışmam ve çabalarımla Bolu Kız İlköğretmen Okulu sınavlarını kazandım. Altı yıl sonra bu okulu başarıyla bitirdim. Çorlu’nun Pınarbaşı köyünde bir buçuk ay İlkokul Öğretmenliği yaptıktan sonra İzmir Eğitim Enstitüsü sınavlarında da başarılı oldum. Okulun Edebiyat grubu bölümünü iki yılın sonunda başarıyla bitirdim. Bir yıl Giresun Kız Meslek Lisesi’nde Edebiyat Grubu öğretmenliğimden sonra, memleketim Tekirdağ’a geldim. Tekirdağ Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi’nde Türkçe Edebiyat Öğretmeni olarak çalıştım ve buradan emekli oldum. Güzel sanatlara olan ilgim ve yeteneğim çocukluk yıllarıma dayanır. Resim, el sanatları, müzikle hobi olarak yakından ilgilendim. Edebiyat, şiir hep tutkum olmuştur. Dünyanın başka uğraşları bitip de kendime zaman ayırabildiğim andan itibaren yazmaya başladım. Şiirlerimde ve diğer düz yazılarımda Türkçeyi en güzel, en doğru, ve arı biçimde kullanmaya özen gösteririm. Açık, duru ve dolaysız anlatımı tercih ederim. Gerçekçi olduğum kadar duygusalım. Yazılarım duygu ağırlıklıdır. Her konuda yazarım. Yayınlanmış üç şiir kitabım, öykülerim bulunmaktadır. Düzyazı türünde ( anı, öykü, makale) yazılarımı bir kitapta toplama hazırlığı içindeyim. Dördüncü şiir kitabımın hazırlığı tamamlanmak üzere.. Hamdiye Özer 23 Eylül 2021
  • Hamide Sönmez

    1952 Uşak doğumlu emekli öğretmenim. Açık öğretim ön lisans mezunuyum. Halen ADD Buca Şubesi Başkan Yardımcısıyım. Erol Sönmez ile evliyim. Alev ve Atasoy adında 2 çocuğumuz var. Kitap okumayı, kültür gezilerini severim. Resim ve müzik ilgi alanımdadır. Toplum olaylarına duyarlıyım. Şiir okumayı çok severim.
  • Harika Ören

    HARİKA ÖREN Yazar, Şair, Ressam, 1965 İstanbul doğumlu; Meslek lisesi ve İtalya Firenze PALAZZO SPINELLI ISTITUTO del Arte e il Restauro mezunudur. 19 yıldır profesyonel olarak resim sanatının içinde olan Ören, bu güne kadar yurt içinde 13 kişisel sergi açmış, uluslararası ve ulusal 200’den fazla karma sergiye katılmıştır. 2010-2019 ''ÖNCÜ KADINLARIMIZ '' Konsept sergisi Sanat Danışmanı ''Türkan Saylan ve Nene Hatun'' Tablolarıyla da destek vermektedir. (10. Yıl- 20. Sergi) Eserleri yurt içi ve dışı özel koleksiyonlarda yer almaktadır. Ressamlığın yanı sıra köşe yazarlığı ve sanat editörlüğünü birlikte sürdüren çok yönlü sanatçının 11 senedir, profesyonel olarak gazete ve dergilerde, basılı yayınlarda ve sosyal medyada köşe yazıları yayınlanmaktadır. (Efecehaber, İstanbul Sanat Magazin, Anayurt Gazetesi, Kilis Kent Gazetesi, Yeni ANA Dergisi, Akpınar Dergisi, Yazı Dükkanı Akademi) Harika Ören, babası Yüksek Orman Mühendisi Hikmet Öner'in ''Atatürk'ten Yankılar'' ve ''Ünlü Türk Destanları'' isimli kitaplarının yazımında birlikte çalışırlar. Aileden gelen ve yaşamının ilerleyen senelerinde geliştirdiği edebiyat ve sanat birikimini, 2010 yılından beri sanat danışmanı, köşe yazarı olarak, okuyucularıyla paylaşmaktadır. Editörlüğünü yaptığı ve kapak fotoğrafı kendisine ait olan EFECE Yazarlardan HAYATA BAKIŞ (2016) ve Dükkan’dan Dünya’ya GÖNLÜMÜZCE (2020) kitaplarında yazılarından seçmeler yer almaktadır. Rekreasyon Derneği Başkanıdır. Sosyal Yardım Kuruluşlarında çeşitli konularda çalışmalar yapmaktadır.
  • Hasan Öğmen

    HASAN ÖĞMEN’İN ÖZ GEÇMİŞİ Hasan ÖĞMEN 20.12.1950 Yılında Tokat’ın Bizeri köyünde doğdu. Çocukluğu yaylada geçti. 1957–1962 yılları arasında ilkokulu bitirdi.1969 yılında, Tokat’ta, tamirhanede altı ay kadar çıraklık yaptı.1969–1972 yılları arasında Ankara’da bugünkü adı yörsan, o günkü adı Yörükler ticaret’te işçi olarak çalıştı. Nüfus kâğıdına göre 1972–1974 yılları arasında askerliğini tamamlayan ÖĞMEN 1975 yılında Tokat’ta evlendi.1975–1979 yılları arasında Tokat’ta taksicilik yaptı. 1979 yılı yarısında Tokat sağlık müdürlüğüne açılan sınavı kazanarak şoför olarak atandı. 1980–1992 yılları arasında ortaokulu ve liseyi dışardan bitirdi. 1981 yılında Tokat’tan Nevşehir il sağlık müdürlüğü emrine tayin oldu.1981–1984 yıllarında Nevşehir il sağlık müdürlüğünce Nevşehir’in ilçesi Ürgüp’e atanarak 4 yıl kadar sağlık ocağı ve hastanede şoför çalıştıktan sonra, tekrar Tokat’ın Reşadiye ilçesine tayin oldu. Aynı yıl Tokat sağlık müdürlüğüne geçen ÖĞMEN 25 yılını memur sınıfında şoför kadrosunda doldurarak, halk sağlığı emrinde, Halk sağlığı laboratuarında 34 yılı şoför olarak çalışmaktadır.2001–2004 yılları arasında söz ve müziği kendisine ait 2 demo kaset çıkardı. 2008 yılında kültür ajans yayınları arasında (AŞKIN KALBİNİ ÇALDIM) adlı şiir kitabı yayınlandı. 2010 yılında Ankara’da Sincan özürlüler derneğince, çıkarılan 75 şairin katıldığı, (YAŞATAN AŞK) İsimli antolojide 5 şiiriyle yer aldı. Yine (DÖRT MEVSİM VE YEŞEREN DÜŞLE) Adlı antolojilerde şiirleri çıktı. Ayrıca Aralık 2020 birinci baskı 54 yazarın katıldığı yazı dükkanı akademik koleksiyonundan GÖNLÜMÜZCE kitabı antolojisi çıktı. Birkaç öykü ve hikâyesi şiirleri Tokat kültür derneğinin çıkardığı (KÜMBET ALTINDA DERGİSİNDE) Yayınlandı. Ankara (EVLEK GAZETESİ’NDE) şiirleri yayınlanmaktadır. Face de[ YAZI DÜKKÂNINDA] Şiirleri ve hikâyeleri yayınlanmaktadır. 2013 yılı içinde yine kültür ajans yayınları arasında(AŞK ÇİSELEDİ ve YAĞMURUN YAŞI) adlı ÖĞMEN’İN iki şiir kitabı daha piyasaya çıktı. TC KÜLTÜR ve TURİZM BAKANLIĞININ düzenlediği Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcıları Halk Ozanları-Âşıkları/Şairleri ve Zahirler Değerlendirme Kurulunun kararları sonuncu 26Aralık2014 te TC KÜLTÜR ve TURİZM BAKANLIĞI(HALK ŞAİRİ) Kartını Aldı. Söz ve müziği kendisine ait olan kırkın üzerinde şarkısı vardır. Halen şiir yazmaya, şarkı yapmaya devam etmektedir. Ayrıca TOKAT KÜLTÜR DERNEĞİ, Tokat KIZILAYI, Tokat YEŞİLAYI, Tokat TEMA, İstanbul MESAM üyesidir. ÖĞMEN evli ve iki çocuk babası 7,Torun sahibidir. Şu an emeklidir.
  • Hasan Teoman

    1951 yılında İstanbul’da doğdu... Gazeteciliğe 1972 yılında Milliyet Gazetesinde başladı... 2010 yılında aktif gazeteciliği bıraktı... Emekli olduktan sonra, bağımsız çalışmaya başladı. Magazin, spor, havacılık ve siyasi dergi ve gazetelerde yöneticilik ve yazarlık yaptı... TGC ve TSYD üyesi ve sürekli basın kartı sahibi. ‘Zeytinlik Devrimcileri’ (Öykü/2018) ile ‘Başı Açık Düşünceler’ (Denemeler/2019) adıyla yayımlanmış iki kitabı var... İstanbul ve Bursa'da yaşıyor.
  • HATİCE ALTUNAY

    HATİCE ALTUNAY (ÖZYAŞAM) 1962 yılında Muğla’da doğdu. Uludağ Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu. Evli ve bir çocuk annesidir. Mesleğinin 31 yılını tamamlamış emekli olmuştur. Meslek yaşamı boyunca Kültür ve sanatla iç içe olmuş, öğrencilerinin sanat çalışmalarını yerel basında ve dergilerde yayınlanmasını sağlamıştır; birlikte sosyal sorumluluk proje çalışmaları yürütmüştür. Yol adlı şiir antolojisi, Gülümseyen Turkuaz, Gün Aşığı/Buğulu Şiirler imece kitaplarıdır. Yurtiçinde yapılan öğretmenler arası şiir ve öykü yarışmalarında birincilik, ikincilik ödülleri vardır. Güncel Sanat Dergisinin düzenlediği Kaygusuz Abdal şiir yarışmasında üçüncülük,2015 yılında yapılan Hacı Bektaş Veli Şiir yarışmasında üçüncülük, Kusader’in düzenlediği 100 Yıl Çanakkale Öykü yarışmasında mansiyon ödülü almıştır. 2016 Çukurova Edebiyatçılar Derneğinin düzenlediği “Anne “ temalı yarışmada üçüncülük ödülü, Osmaniye’de Yaşar Kemal öykü yarışması ikinciliği, Hatay Dört Yol kültür sanat etkinliği şiir yarışmasında birincilik ödülleri almıştır. Yazarın Geç Kalan Sezgi adlı şiir kitabı, Fısıldayan Kadın, Ellerin Sevgi Dokuması İçimde Bir Serçe, Dersimiz Sevgi, İnsanlığın Ortasında Kayıp Kadınlar, adlı öykü ve deneme kitapları vardır. . Çocuk yazını üzerine Güneşin Kelebekleri, Atatürk Çiçeği, Meral Kutlug İlsever ile altı yaş ve üzeri için Gülcan’ın Renkli Dünyası adlı kitapları, Güz Fısıltıları adlı minik şiir kitabı bulunmaktadır. 2020 yılında Klaros yayınlarından çıkan Akıp Gidenler şiir kitabı bulunmaktadır. Şiir Zinciri adıyla corona virüs günlerinde pdf dosyasında da yer almıştır. Yazar şiir, öykü, deneme, gezi seçkilerinde yer almaktadır. Dergileri edebiyatın mutfağı gören yazar Yaşam Sanat, Tmolos Edebiyat, Berfin Bahar, Güncel Sanat, Kasaba Esintisi, Adabelenliler, Öğretmen Dünyası,Papirüs,Aydili,Kirpi Edebiyat, Şiir Sarnıcı Silgi vb edebiyat ve sanat dergilerinde ve yerel basında (Marmaris, Muğla) yazılarını sürdürmektedir. Kitap yayınlamak isteyen öğrencilerine önder olmakta, onlarla birlikte Genç Kalemler projelerinde yer almaktadır. Gülümseyen Turkuaz adlı imce kitabıyla Marmaris Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneğine “kız çocukları okusun.” sloganıyla destek verilmiştir. Yayınlanmaya hazır şiir, deneme, öykü ve roman dosyaları bulunmaktadır Yazar, Edebiyatçılar Derneği ve BESAM üyesidir.
  • Haydar Uzunyayla

    Emekli Almanca Öğretmeniyim. Ankara'da oturuyorum. 1956 Bingöl-Kiği doğumluyum. Yaba Yayınevi'nce yayınlanmış (yaklaşık 20 yıl önce) bir öykü kitabım, bir çocuk romanım ( 60 sayfa kadar) ve yine aynı yayınevince Avrupa Edebiyatında (15 ülkeden ünlü çocuk yazarlarının seçildiği antoloji niteliğinde) çeviri bir kitap, ayrıca Rafael Ganza'dan çevirdiğim bir başka çalışma olmak üzere toplam 4 kitapta adım var. * Dergilerde yayınlanmış birkaç tane öykü ve son olarak Ankara'da Öğretmen Dünyası Dergisi Yayın Kurulu üyeliği yaptım. Burada ağırlıklı olarak eğitimi konu edinen makale ve çeviri çalışması yaptım.
  • Hüseyin Sert

    1964 Eskişehirde doğdum. İlk ve orta öğrenimimden sonra TCDD Pratik Sanat Okuluna giderek 1981 yılında İşçi olarak Tülomsaş'ta çalışmaya başladım. Dışarıdan Lise ve Üniversiteyi bitirdim. 38 sene TCDD’de işçi olarak çalışıp İzmir Halkapınar depodan emekli oldum. Evliyim bir oğlum ve bir kızım var. Emekli olduktan sonra, öğretmenim şair, yazar, karikatürist Erol Büyükmeriç'in tavsiyesi üzerine şiir yazmaya çalışıyorum
  • Hülya Çam

    Ben Hülya Çam. Samsun/ Merkez doğumluyum ama ailem Termeli. İlkokulu Samsun Canik'te, ortaokulu İstanbul'da bitirdim. Liseyi Samsun'da Piri Reis Lisesi'nde bitirdim. Şiire ve resme fazlasıyla ilgim var ve bu yüzden yaratmış olduğum boşluklarda ikisine de zaman ayırdım. Şu an da şiire daha ağırlık vermekteyim. Müzik dinlemeyi çok seven ,aynı zaman çello çalmaya merakım var. En yakın zamanda öğrenip çalmayı diliyorum.
  • Hüseyin İçen

    Adana Erkek Lisesi mezunuyum. İstanbul Eğitim Enstitüsü, Hacettepe ve Ankara üniversitelerini bitirdim. Londra Üniversitesinde “Denizaşırı Ülkelerde İngilizce Öğretimi” ve Leeds Üniversitesinde “İngiliz Tiyatrosu” konularında eğitim gördüm. Diyarbakır Maarif Koleji, Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü ve ODTÜ’de çalıştım. Birçok yazın dergisinde 100’ün üzerinde yazım yayınlandı. Şu anda Patika dergisinde yayın kurulu üyesiyim ve aynı dergide düzenli olarak yazılarım yayınlanıyor. Telif, çeviri ve sözlük olmak üzere, yayınlanmış 11 kitabım var.
  • Hazal Kader Barın

    HAZAL KADER BARIN (SCHİCKSAL) Hazal Kader Barın savaştan kaçan Polonya’lı leh bir ailenin oğlu ile Romanya’dan göç eden bir ailenin kızının evliliğinden Türkiye’de doğdu. Tek çocuk olarak zor bir hayatın içinde bırakıldı. Liseyi Tekirdağ’da okudu, savcılık kaleminde çalıştı. Kurslar ve özel eğitimle sivil savunma memuru oldu. Daha sonra maliye okuyarak defterdarlık teşkilatında çalıştı. Öğrenmeyi ve kendine hep bir şeyler katmayı hedef haline getirdi. Zor işleri başarmayı hep sevdi. Müzik, resim, rölyef ilgi alanları oldu. Kalemi elinden hiç düşmedi. Hayatı boyunca yazdı ve yazdıklarını okurları ile paylaşmaya karar verdi. Yazarlık hayatına şiirleri ile başlama nedeni, şiirin duyguları iyileştirdiği ve duyguları en özet haliyle anlattığına olan inancındandır.
  • İbrahim Uysal

    Antalya'da doğdu,şimdilik Ankara'da yaşıyor. Uzun yıllar Kamuda çalıştı, Orta ve Üst Düzey Yöneticilikler yaptı. Düşünce Topluluğu Üyesi ve Takım Lideri. Gazete, Dergi ve sosyal formlarda köşe yazıları yazıyor. Okurların, kitap evine gidince almalarına sebep olacak bir kitap projesi üzerinde çalışıyor. Okur. Yazar. Dinler. Düşünür. Gerektiği yerde de konuşur.
  • Işık Kaplan

    Annem ve babam küçük yaşta Bulgaristan'dan anavatana göç etmişler.. Yollari Istanbul'da kesişmiş.. Ben ilk çocukları olarak 1961 yılının soğuk bir Ocak gününde dünyaya gelmişim.. Aslında birkaç kez erken gelmeye yeltenmişim de, doktorların müdahalesi ve annemin yatarak dinlenmesi sayesinde, zamanımı doldurarak dünyaya gözümü açmışım. Tezcanliligim, aceleciligim sanırım bundan. Ilk orta ve Lise tahsilimi Istanbul' da tamamladım. Cok istememe rağmen dönemin ülke içindeki şartları nedeniyle şehir dışında okutmayı ailem göze alamadı, haklilardı.. Çünkü deli dolu biriydim herşey başıma gelebilirdi o günlerde. Liseden sonra çalışma hayatına atıldım.. Devlet dairesinde 5 sene memuriyet ve ardından ozel sektörde Ihracat müdürlüğünü bir fiil 26 sene aynı şirkette surdurdum.. Evliyim. bir kızım 1 torunum var.. Şuan emekliyim.. Atatürk hayranı, ülkemi her haliyle seven koşulsuz vatanseverim. Yazmak kendimi bildim bileli tutku olarak benimle.. Yazmak babamdan bana kalan en degerli ve tek miras, iyi ki geçmiş bana. Minnettarim. Ilkokulda yerli mali haftasında kendi yazdığım piyesi arkadaşlarımla oynadığım günden beri yazıyorum.. Hemen hemen her konuda yazıyorum.. Anı, güncel konular, siyaset.. Kısa hikayeler, deneme ve kurgu yazilarima bu aralar daha ağırlık verdim diyebilirim.. Burada sizlerle birlikte olmaktan, yazıları okumaktan keyif alacağımi biliyorum.. Umarım benim de kalemimden dökülenleri, keyifle okuyanlarım çok olur.. Herkesin kalemi guzeli, doğruyu sevgiyi yazsın. Sevgilerimle..
  • Kaancan Koçak

    18 yaşındayım. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisiyim.
  • KARACAKIZ EMİ ÖZTÜRK

    Ben Emine Öztürk. Mahlasım(Karacakız Emi Öztürk) 1966'da Ağustos sıcağında Samsun Çarşamba'da doğmuşum. Lise mezunuyum, 14 yaşında şiir yazmaya başladım ve hâlâ devam ediyorum. Vaz geçilmez bir tatlı belâ bu şiir yazma tutkum... Çeşitli çocuk tiyatro oyunları yazdım ve bir kaç kitap bastıracak kadar da, çocuk öyküleri denemeleri yazmış bulunmaktayım. Ayrıca Berlin Film Festivali'nde yarışmaya girecek olan bir sinema filmi senaryosu yazdım. Ayrıca tek kişilik Stand-up komedisi yazdım ve tiyatroda oynanacak. Tabii korona'dan fırsat bulabilirsek... Şiirlerimin çoğunu güfte tarzı yazmaktayım, 40 adetten fazla şiirlerim bestelenmiş, mesam da kayıtlıdır. .. Uluslararası şair ve yazarlık ödülüne sahibim. Uluslararası basın yayın radyo programcılığı ödülüne de sahibim. İkinci şiir kitabım Ağustos veya Eylül 2021'de çıkacaktır. Yalnız başıma çıktığım Edebiyat yoluma sonsuza kadar devam edeceğim. YAZI DÜKKANI ailesinde olduğum için onurlu, gururluyum... Teşekkürler, sevgiler, saygılar...
  • Mehmet Barutçu

    15.02.1943 tarihinde Hatay/Reyhanlı'da doğdum. İlkokul ve Ortaokulu Reyhanlı'da okudum. O tarihte Reyhanlı'da lise olmadığı için İskenderun Ticaret meslek lisesinde okudum. Yüksek tahsilimi AİTİA'de tamamladım. 657 sayılı Devlet memurluğunda on yıl çalıştım. Serbest olarak çeşitli işler yaptım. Evli ve 3 evlat sahibiyim.
  • Mehmet Sönmez

    Ben Mehmet Sönmez, Manisa'nın Turgutlu ilçesinde, çiftçi Boşnak ailesinin 3. çocuğu olarak kabak zamanı doğmuşum, 26 Mayıs 1954. İlkokul, ortaokul ve liseyi Turgutlu'da okudum. Lise 2 de okula bir yıl ara verdim. İnşaat mühendislik bürosunda çalıştım. Projelerin; T cetveli, gönye, rapidolarla aydınger kağıdına çizildiği yıllarda. Epeyce birşeyler öğrendim, elim de yatkındı teknik resime. 1976 Yılında Buca Eğitim Enstitüsünü kazandım, ama bitiremedim inşaatçı oldum. 1984 Mart ayında, Kursiyer Nakış Eğitmeni, köylü güzeli Güler hanımla kaçarak evlendik. Kendimi biraz romantik görüyorum. İşimde çok çalışkandım ama, hiç yazmadım. Küçük kağıtlara notlar alır, cebimde gezerdi. İlgimi çeken gazete yazıları biriktirdim bir zaman. 2001 Eylül ayında SSK emeklisi oldum. 2004 Yılında, Turgutlu Bosna Hersek Türkleri Kültür ve Yardımlaşma Derneğinin kurulmasına öncülük ettim. 14 Yıl başkan yardımcılığı, 5 yıl federasyon delegeliği yaptım. 16 Yıl inşaat işleri (yap-sat), 18 yıl saman yonca ticareti yaptım. Biraz çevre edindim. Babamın Boşnak köyü GERDEME Turgutlu'ya çok yakın ama, İzmir'e bağlıdır. Bu köyde efsane, destan gibi anlatılan; dedemin Çanakkale Savaşına gönüllü gidişi, oğlu İbrahim üç aylık bebekken, şehit oluşu, 1927 yılında eşkiyaların, büyük dedemin evini basarak altınları çalması ve dedemi öldürmelerini dinliyorduk. Bu bilgilerin ışığında araştırmalar yaptım. İlgili makamların samimi yardımlarıyla, şehit Ahmet dedemin bütün kayıtlarını ve gerçek mezarını buldum. (18 Mart Zafer haftasında Yazı Dükkanı'nda 5 gün yayınlanacak.) Evli mali müşavir kızımız, makine mühendisi oğlumuz işlerinin başındalar. Turgutlu'nun kiraz diyarı kırsal Güney köyünde, bir dönüm hobi lavanta bahçemiz, yazın sebze bahçemiz, iki katlı kulübemiz, köy fırını, ocak, kümes, meyve ağaçları ve dünya iyisi, yörük köylü komşularımız var. Hem köyde, hem Turgutlu'da oturuyoruz. 4 Aylık tazecik dedeyim. 1973 Yılından beri severek yaptığım fotoğraf çekme merakımı; 2019 öğretim yılında, Halk Eğitim fotoğraf kursuna giderek, bu hobimi Fotoğrafçılık SERTİFİKASI ile taçlandırdım. Öğretmenimiz Erdal Sarıtaş ve Süleyman Savaş başkanlığında TurFot gurubunu oluşturduk. 2020 Eylül ayından beri, gerçek yaşanmış öyküler yazıyorum. 2021 Ekim ayında Recai Başkanımız ve Yazı Dükkanı ile tanıştım, şimdi buradayım.
  • MELAHAT ATLAMAZ

    1972 yılında Sinop ili Gerze ilçesinde doğdum. İlk ve orta öğretim eğitimimi Sinop’ta tamamladım. Lise ve üniversite eğitimimi Ankara’da tamamladım. Gazi Üniversitesi Teknoloji Tasarım Fakültesi mezunuyum. Bir süre teknoloji tasarım ve İngilizce alanlarında öğretmenlik yaptım. B2 seviyesinde İngilizce lisansına sahibim. Orta düzeyde Osmanlıca lisansına sahibim. Şu an ikinci üniversitede tarih bölümünde 4.sınıfta okumaktayım. Okumayı öğrenmeyi seven biriyim. Öğretmeni ve öğrencisi olduğumuz bu hayatta yaşam boyu öğrenme benim bir yaşam şeklimdir. Taşmak için dolmak gerektiğine inanıyorum. Naçizane şiir, Haiku şiir ve öykü denemeleri üzerinde çalışmalar yapıyorum. Evli ve iki çocuk annesiyim. Uzun bir süre eşimle birlikte Tekel shop ve gıda marketi işletmekteyiz. Yani, hayatın sosyolojik, ekonomik, psikolojik insana dair ne varsa, tam içinde esnafım. Her zaman çalışma ve sosyal hayatın içinde aktif olarak yer alıp, üretmekten, emekten yanayım. Fırsat buldukça hobi bahçemizde, doğanın kucağında toprağa karışmak benim için yaşama ayırdığım çok güzel bir sayfa. Ve, Yazı Dükkanı ailesine merhabalar… Yaşam, biraz da bu hayattan biriktirdiklerimizi paylaşmak değil mi?..
  • MERYEM GÖKTEPE

    Epeydir şiir deryasındayım... Bu deryada bir noktayım... Bazen yosunlara dolanırım... Tam boğuldum derken... Bir balık gibi soluduğumu fark ederim. Şiir bu ya olmayanı oldurmak... Ağlayanı güldürebilmektir marifeti... Düşünmeyeni düşündürmek... Kaybolmuş kişilere kendilerini buldurmaktır başka bir görevi... "Dizelerin beni anlatıyor" "Kendimi buldum o kızıl saçlıda Kırmızılı kadın aynı ben, beni anlatmışsın tanır gibi". Hele ki "Vita kutusundaki sardunyalar", "Hani dokununca ortalığı kokularıyla saran fesleğenler, lavantalar" "Hepsi hayalimdeki bahçeler gibi" "Sahi kuzum ya İlham dedikleri ne menem şey" "Bana bir kere bile uğramadı". Burnunuza gelen çiçek kokusu, çember çeviren çocuk taşıyıverir sizi çocukluğunuza... İçinizdeki çocuk yaşamalı, yaşar da siz şiir yazdıkça... Aslında Ethem Arı ağabeyim zamanında şiir yazmak zor iş, bulaşırsan bırakamazsın, taşıyamazsa yüreğin başlama diye uyarmıştı da... Çok emeği vardır. Bu günlere varmamda... Sayfalarca yazarsın... Aşarsın bendini... Bir sözcük cuk oturur bulur yerini... Yer de yer ha... Sırça köşkten yürek misali... Kendi halimiz de çizdiğimiz çemberde dolanıp duruyorduk... İki oğul için eşitimle birlikte... Eşit dediğim yürek istenci... Yuvayı dişi kuş yapar belletmişler ya! Öğretmenim serde.. .Kadınım da... Anayım da... Eşim de... Ama özellikle dişi kuşum... Yuvayı yapan... Çalış, çabala, didin, ermeyeni eriştir, yetmeyeni yetiştir. Büyüklerim hayat ciddi bir iştir dediler... Ciddiye al... Aldım da, dinledim sözlerini... Tek güldüğümüz zamanlar kadın arkadaşlarla buluştuğumuz anlardı. Uzun süre böyle gitti. Öğretmenlikte 20 yıl dolmadan makina teklemeye başladı... Bunda aileden kayıpların etkisi de çok oldu... Mesleki yıpranma ile emekli oldum... Parkinson son değildir sloganını çok ciddiye aldım. Parkinson da ciddi bir iştir. Aldığım dopamin sayesinde hayat buldum yeniden. Önce sanatsal etkinlikler var mıydı? Bilmem ama vakit yoktu. Tam gün çalışmadan arta zaman kalırsa el işi yapıyordum. Çocuklarıma el emeği giysiler kazaklar, kabanlar, çoraplar yaptım. Eski giysileri yeni giysilere çevirmeyi severim hala da. Resim, seramik, kırkyama, ahşap boyama derken 2011de şiire başladım... O yıl İnternet le tanıştım. Şu an beyin pili ile beynime dopamin uyarısı veriliyor. Ellerim titremiyor artık. Konuşma dersleri ile konuşmam yavaşlamıştı. Corona’dan sonra hızlandı. Yürüdükçe açılıyor yürümem. Kalemle imzamı bile zor atıyorum. Zaman zaman aşırı alıngan oluyorum. Hayat avuçlarımdan kayıyor tutamıyorum. 22 yaşında öğretmen oldum. 28 yaşında evlendim. 31 ve 35 yaşlarında anne oldum. 41 yaşımda Parkinson, 42 yaşında emekli, 44 yaşında ressam, 51yaşında şiire başladım. Her şeye rağmen yaptığım, yapmaya uğraştığım her şeye izimi bırakmak istiyorum. Cümleler devrik de olsa, şiir yazabilecek ve insanları çok sevecek yüreğim var. Sağ oldukça gülüm sağ oldukça...
  • Mithat Aldemir

    1959 yılı Nisan ayında Samsun da dünyaya geldim. İlk tahsilimi memleketim olan Samsun'da, orta va liseyi ise, annemin memuriyeti nedeniyle Trabzon'da tamamladım. Yüksek okulu ise Anadolu Üniversitesi Ekonomi bölümünü bitirerek mezun oldum. Şiire olan ilgim, müzik tutkumdan kaynaklanmış; çok küçük yaşlarda oluşan müzikkolikliğim, beni onun söz bahçesi olan şiirle buluşturmaya götürmüştü. İlk amatör şiirlerimi yirmili yaşlarda yazmaya başladım. Şiirlerim çeşitli gazete ve dergilerde yayımlanmıştır. Bazı sanatçılara ve siyasi partilere marş ve beste çalışmalarım oldu. Samsun'da bir kamu kuruluşunda memur olarak çalışmaktayım.
  • Muazzez Özcan

    Denizli, Çameli İlçesinin Çiğdemli köyünde 25 Mayıs 1962 yılında dünyaya gelmişim. İlkokulu köyümde, orta okulu ilçemde okudum. Lise ve dengi okul sınavlarında Denizli Öğretmen Lisesini kazandım ve yatılı olarak okudum. İlkokula gitmeden okuma yazmayı öğrendim ve bulduğum her şeyi okumaya başladım. Özellikle yatılı okulda kütüphaneden yararlanma olanağımızın çok olması benim için bulunmaz bir nimetti. ‘Kitap kurdu’ ismini takmışlardı arkadaşlarım. Her fırsatta elime kitabımı alır, sessiz bir köşede okurdum. Üniversite sınavlarında Hacettepe Eczacılık Fakültesini kazandım ama gidemedim. Çok düşünmemiş olmama rağmen Denizli Eğitim Enstitüsüne kayıt yaptırdım. Okul bitince sınıf öğretmeni olarak atandım. Daha sonra Anadolu Üniversitesinde Lisans Tamamlama Türkçe bölümünü bitirdim. Bolu, Hatay, Konya, Mardin ve Denizli illerinin en ücra köylerinde zor koşullarda öğretmenlik yaptım. Çalıştığım köylerde çocuklar Türkçe bilmeden okula geldikleri için, yaşamımda çok izler bırakan bir dönemdi. Çok ilginç anılarım, deneyimlerim oldu. Bu arada o zor şartlarda bir kız, bir erkek iki evladım dünyaya geldi. Onların doğumları başlı başına birer öyküydü. Daha sonra İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde Şube Müdürü olarak çalıştım ve oradan emekli oldum. Okumayı sevdiğim kadar yazmayı da seviyorum. Özellikle emekli olduktan sonra, yıllardır sağda solda birikmiş kısa anı öykülerimi ve şiirlerimi kitap haline getirmeye karar verdim. Yazmaya ve okumaya devam ediyorum.Daha önceden başlayıp yarım bırakmış olduğum, deneme ve romanım var, onları tamamlamayı düşünüyorum. Tiyatro izlemeyi çok severim. Bulduğum her fırsatta, her türden oyunu seyrederim. Ayrıca olanaklarım el verdiğince yurt içi ve yurt dışı gezilere katılmaya çalışıyorum.
  • MÜGE K. DAVRAN

    1969 yılında Mersin’in Tarsus İlçesinde doğmuştur. Lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümünde tamamlamıştır. Halen aynı üniversite ve bölümde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Birçok projede yürütücü ve yardımcı araştırmacı olarak görev almasının yanı sıra, kırsal sosyoloji, toplumsal değişme ve toplumsal cinsiyet üzerine akademik çalışmaları bulunmaktadır. Tarımsal Yayım Haberleşme Araştırma ve Uygulama Merkezi müdürlüğü ve Kadın Çalışmaları Araştırma ve Uygulama Merkezi müdür yardımcılığı görevlerini yürütmektedir. Evli ve bir çocuk annesidir.
  • MUSTAFA TORUN

    1957’de yılında Adıyaman ili Besni ilçesinde doğdu. Hacettepe Tıp Fakültesi 1981 mezunu. Aynı fakültenin mikrobiyoloji ve enfeksiyon hastalıkları uzmanlık eğitimini kazanarak, ilgili bölümde araştırma görevlisi oldu. 1985’te uzmanlık eğitimini bitirdi. Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Giresun Devlet Hastanesinde uzman doktor olarak 2012 yılına kadar çalışıp emekli oldu. Bir dönem Tabip Odası Genel Sekreterliği, merkez konsey delegeliği, yönetim kurulu başkanlığı,14 yıl Giresun AİDS Savaşım Derneği kurucu başkanlığı ve Viral Hepatitle Savaşım Derneği bölge temsilciliği yaptı. Avrupa Klinik Mikrobiyoloji Ve Enfeksiyon Hastalıkları Derneği üyesi olup, birçok sosyal ve bilimsel derneğin kuruculuğunda, yönetim kurulunda ve üyeliğinde bulundu. Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları dalında yabancı ve yerli dergilerde yayınları olup, basılı iki kitabı vardır. Halen özel bir hastanede çalışmaktadır. TTB-Merkez Konseyi delegesidir.
  • NACİYE AKTAŞ KOÇAK

    Ardahan'ın Çayağzı Köyü'nde doğdum. Ön lisans ve lisans eğitimlerimi Anadolu Üniversitesi'nde önce İşletme sonra Kamu Yönetimi Fakültelerinde tamamladım. 1985 yılında girmiş olduğum Maliye Bakanlığı bünyesinde 31 yıl çalıştıktan sonra 2016 yılında emekliye ayrıldım. 2018 yılında "Bir Avuç Şair Grubu ile birlikte çıkarmış olduğumuz "Bir Avuç Şair Bir Avuç Şiir" adlı Antoloji kitabımızın oluşumunda da yer almış oldum. Ayrıca evli ve iki çocuk annesiyim.
  • Namık Kemal Osmanağaoğlu

    13.04.1951 RİZE/PAZAR İlçesinde doğdum. Cumhuriyetin kuruluş yıllarında Öğretmenlik mesleğine atılmış bir Cumhuriyet gönüllüsü ve Cilavuz Köy Enstitüsünde Başöğretmen bir babanın oğluyum. İlk ve Ortaokulu Artvin/Hopa’da okudum. Liseyi bir dönemi İstanbul Hayda Paşa Lisesinde ve Karabük Demir Çelik Lisesinde tamamladım. Ankara Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilgiler bölümünü ve Sosyal Bilimler Üniv. Coğrafya A.B.D. Bölümünden mezun oldum. Evliyim ve Sanatçı bir Oğlum var. “İ. Batur Osmanağaoğlu” 1967 – 2010 Yılları arasında Tük Halk Dansları Oyunculuğu ve Eğitimciliği yaptım. 1974 – 1981 Yılları arasında Karabük Spor Kulübünde Boks yaptım. 1989 – 2002 Yılları arasında Kamu Çalışanları Sendikal Hareketinde T. Kamu –SEN’e bağlık T. Enerji-Sen. Y.K.Ü, Demokrat Kamu – Sen’de “DES” Demokrat Eğitimciler SEN. Genel Başkanlığı ve Konfederasyon Başkanlığı yaptım. 1977 – 2001 Yıllarında Türkiye Demir ve Çelik İşletmeleri Genel Müdürlüğünde, Pers. Müdür Yard. ve Genel Müdür Danışmanlığı (Personel İlişkileri), 2001 – 2003 Yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığı APK Dairesinde Araştırmacı olarak bulundum ve 2003 Yılında Emekliye ayrıldım. Yazım hayatıma Sendikacılık döneminde sendika dergisinde ve Toplumsal Düşünce Derneği Genel Başkanlığım dönemimde Toplumsal Düşünce Dergisinde yazmaya başladım. Şu an basıma hazır hale getirdiğim; “Babamla Sohbet Etmeyi Özledim” Anılar Kitabım, “Sendikal Zihniyet Devimi”, “Atatürk’ten Sonra Türk Siyasetinde Çalkantılı Dönemler” ve “Türk Folkloru ve Türk Halk Danslarına Bakış” kitaplarım bulunmaktadır. Bunların dışında, ülkemizde asıl mantığından uzaklaştırılarak talana dönüştürülen “Özelleştirme” konusunda bir kitap hazırlığı içindeyim. Etnik kökeni, inancı, kimliği ne olursa olsun yüreğinde Atatürk ve insan sevgisi olan herkesi kucaklarım…
  • Neşet Gökoğlan

    “1937 yılında Yeşilova Karaatlı köyünde doğdum. İlkokulu Yeşilova Merkez İlkokulu’nda tamamladım. 1950 yılında Isparta Gönen Köy Enstitüsü’ne kayıt oldum. Üçüncü sınıfta köy enstitüsünün adı, öğretmen okulu olarak değiştirildi. Isparta Gönen İlköğretmen Okulu’ndan 1956-1957 yılında mezun oldum. “Sevgili Yazı Dükkanı Ailesi, tüm yazdıklarımı, elle yazıyorum çünkü bilgisayar kullanamıyorum. Kimse yazmak ve okumak için bahaneler yaratmasın. Lütfen herkes okusun ve yazsın. Yaşamım ve mesleğimle ilgili diğer bir sözüm de şudur: Öğretmen çalışırken öğrencidir, öğretmek için önce kendisi okumalı, sonra öğretmelidir.” “Beş çocuklu yoksul bir ailenin en büyük çocuğuydum. On üç yıl, 5 sınıf bir arada tek öğretmen olarak görev yaptım. Yoksulluğu dibine kadar yaşadım, yaşayanları gördüm. Köy yaşamında acı ve sevinçli olayların içinde bulundum. 1969-1975 yılları arasında, Yeşilova Halk Eğitim Müdürlüğü yaptım. 12 Eylül 1980 yılında yapılan darbenin yöneticilerinin düşüncelerine ters düştüğüm için, istemediğim halde emekliye ayırdılar.” -“Emekli olduktan sonra Eskişehir Anadolu Üniversitesi’nde lisansımı tamamladım. Boşluğu tutuklu olmamak için yazmaya geçtim.” Yayınlanan kitaplarım; KARA ÇADIR İS TUTTU (2013), ÇAY BARDAĞINDA KAŞIK OLDUM (2014), KAYBOLAN KÖYÜM KARATLI (2015), HOROZLU BEKİR EFE (2016), KURŞUNSUZ ÖLÜM (2017), KURDELAYA BAĞLI YÜZÜKLER (2019) Halen gördüğüm, yaşadığım ya da duyduğum olaylardan oluşan öyküleri bir kitapta toplamak için çalışıyorum.”
  • NEVRİYE KEYİK

    Denizli’nin Çal ilçesinde 1956 yılında doğdum. İlk ve orta öğrenimimi memleketim Çal-İsabey’de bitirdim. Malatya Mustafa Kemal Öğretmen Okulu ve Öğretmen Lisesi’ni 1975’de bitirerek ilkokul öğretmeni oldum. Öğretmenliğim sırasında Eğitim Ön Lisans eğitimini de tamamladım. Zonguldak, Denizli ve İzmir illerinde değişik okullarda severek 30 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra emekliye ayrıldım. Emeklilik yaşamımda boş durmayıp, çeşitli sivil toplum kuruluşlarında gönüllü olarak çalıştım, çalışıyorum. Buca Kent Konseyi Kadın Meclisi ve Çocuk Meclisi Başkanlığı’na, daha sonra da Buca Kent Konseyi Yönetim Kurulu Üyeliği’ne seçildim. Bir siyasi partinin ilçe yönetim kurulu üyesi olarak eğitimden sorumlu oldum. Halen parti eğitmeni olarak görev alıyorum. Doğa yürüyüşlerine katılmak ve Türk Halk Müziği korolarında bulunmaktan keyif alıyorum. Tazelenme Üniversitesi Ege Kampüsü’nün kuruluş aşamalarında, eşim Fuat ile birlikte öncü olduk. Halen Yeni Kuşak Köy Enstitüleri-Kızılçullu Şubesi, Yaşlı Politikaları ve Yazı Dükkânı Akademik Etkinlikler derneklerinin kurucu üyeleri arasında yer almaktayım. İzmir Kent Konseyi Kadın Meclisi Yönetim Kurulu Üyesi olarak da çalışmalarımı sürdürüyorum. Torunlarım Ece ve Duru birlikte olmaktan çok mutlu oluyorum.
  • Nezihe Şirvan

    11 Eylül 1952’de İstanbul'un Şehremini semtinde doğmuşum. Aydın görüşlü ve cumhuriyetçi bir ailenin içinde yetiştim. Silivrikapı ilkokulu, Şehremini ortaokulu, Sultanahmet Ticaret Lisesi, İstanbul İktisadi Ticari İlimler Akademisi (İ.İ.T.İ.A) mezunuyum. Özel sektörden emekliyim. 1980-84 doğumlu iki kız evladım var. Sanatın her türlüsünü izlemeyi severim. Farklı hobilere sahibim. 15 yıl Klasik Türk Müziği alanında, klasik bir koroda amatör korist ve solist olarak çalıştım. Kitap okumayı severim, ülke ve çevre sorunlarına duyarlıyım. Ömür boyu öğrenme ve gelişim ana prensiplerimdendir. Faydasız ve sevgisiz bir yaşam düşünemiyorum
  • Nurcan Yüksel Öçal

    1960 yılında Ünye'de doğmuşum. Babam Köy Enstitülü bir öğretmen, annem becerikli, evin bütçesine en az babam kadar yardımcı olan ev kadını. 1975 yılında İstanbul' a taşınmak zorunda kalınca, değişik eğitim ve ortam nedeniyle liseyi bitiremedim. Daktilo kursuna gidip bir süre, Halk Eğitimi Merkezi’nde daktilo öğretmenliği yaptım, sonra da İSKİ'de çalışmaya başladım. Evlenip iki çocuk olunca, işi bırakıp evde çocuklarla ilgilendim severek. Çocuklar büyüdü, eşim emekli oldu. Ben de sürekli okumanın yanı sıra oyalanmak amaçlı olarak ufak ufak yazı yazmaya başladım
  • Nurettin Çelmeoğlu

    1946 Adana doğumlu. Adana Erkek Lisesi Mezunu. Devam zorunluluğu olmayan Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Özel Yüksek Okulu’nda öğrenci iken İncirlik Havaalanında European Exchange System ve Reynolds Construction Co. Şirketlerinden sonra Kadıcık I ve Kadıncık II Hidroelektrik Projeleri Müşaviri Belçikalı Traction et d’Electricite’nin tek Türk çalışanı olarak görev yaptı.1974’te CEYTAŞ İplik Fabrikası İhracat Müdürü ve 1979’da İş Bankası sermayeli MEPA Merkezi Pazarlama İhracat Koordinatörü, 1985’te kurulan Nimar Dış Ticaret AŞ’de Yönetim Kurulu Üyesi ve Başkanı oldu. 1998’de Özbekistan’daki ilk Türk Ortak kuruluşunda Yönetim Kurulu Üyesi ve bir süre idarecilik yaptı. Taşkent televizyonunda Özbekçe konuşan ilk yabancı oldu. 1995’te Koza Kültür Sanat ve Turizm AŞ’de Danışman ve Yönetim Kurulu Üyesi iken aynı zamanda Büyükşehir Belediye Başkanı’nın Çevre, Kültür ve Yurtdışı İlişkiler Danışmanlığını yaptı. 2010’da Türkiye’nin ilk ve tek Omega üretimi ve destek gıda kapsülleme işlerini yapan Altais Tesislerinin kuruluşunda bulundu ve 2014’e kadar Genel Müdürlüğü’nü yaptı. Nurettin Çelmeoğlu 1963’ten günümüze dek; Haftalık Büğelek’le başladığı muhabir ve yazarlığını Günlük Dirlik, Yeni Adana, Klas, Doruk, Güney Bölge gazetelerinde “Biraz Gül-Biraz Diken” köşesiyle sürdürdü. Haftalık Güney MEDYA’da 12 yıl boyunca Adana’nın doğal ve kültürel miraslarını yayınladı. Ayrıca, yurtdışında basılı bilimsel makaleler içeren dört kitapta Adana konulu İngilizce yazılarına yer verildi. Halen BÖLGE Gazetesi köşe yazarı olan Çelmeoğlu’nun, 2005-2008 yılları arasında “Adana Yollarında” adıyla yaptığı 60 Adana Belgeseli televizyon programının pek çok kuşağı Digitürk tarafından 18 ülkede de gösterildi. İleri derecede İngilizce, Özbekçe, orta derecede İtalyanca, Fransızca ve Arapça bilen Çelmeoğlu evli olup yetişkin dört çocuğundan birer olmak üzere 4 torun sahibidir.
  • NURETTİN ŞENOL

    Afyonkarahisar - Başmakçı İlçesi - Yukarı Beltarla Köyünde, 1949 Aralık ya da 1950 Ocak ayında (zemheride) doğmuşum. 1971 yılında öğretmen okulunu bitirdim, aynı yıl 5 Eylül’de Nurfil Altınay ile evlendim. Zonguldak- Ulus- Kirsinler Köyünde müdür yetkili öğretmen olarak göreve başladım. 1982 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesini bitirdim. 1983 yılında yurtdışında öğretmenlik sınavlarını kazandım. 1 Eylül 1986 günü Almanya'ya gönderilmek üzere Ankara'ya çağrıldım Almanya - Augsburg kentine öğretmenlik için gönderildim. Augsburg Üniversitesine giriş dil sınavını kazanarak Almanca dersleri gördüm. Eğitim ve Kültür Bakanlığından -çokiyi- dereceli Almanca diploması aldım. İki kızım birden öğretmen olunca, 2000 yılı Şubat ayında emekli oldum. "YAZI DÜKKANI AKADEMİK ETKİNLİKLER DERNEĞİ" kurucu üyesi ve yazarıyım.
  • Ogün Orpars

    Araştırmacı, şair ve yazar, gazeteci, mukasa sanatçısı. 23 Mart 1969, tarihinde Ankara’da doğdu. İlköğrenimini Ankara Dede Korkut İlköğretim Okulu, Eskişehir Yeşiltepe İlköğretim Okulunda tamamladıktan sonra, 1989 yılında Ankara Şentepe Lisesinden mezun oldu. İki çocuk babasıdır. 2020 yılında DELİ soyadı yerine ORPARS soyadını almıştır. Yazar, ilk eser olarak 1995 yılında Gülhazan adlı şiir kitabını yayınlamıştır. Bunu Atatürk’ün siyasi suikast sonucu öldürülmesi konusunu içeren Agoni ve ardından da Atatürk Nasıl Öldürüldü? Adlı kitapları takip etmiştir. Türkiye yakın tarihi üzerine çalışmalarını yıllar içinde yayınlanmış ve yayınlanmaya devam etmektedir. Yazar sosyal içerikli derneklerde farklı görevlerde üye / yönetici olarak görev almanın dışında, Yazar Akademisi Derneği’ni kurarak başkanlığını üstlenmiştir. Yazar, basın kuruluşlarında görevler alan Orpars; Ulus, Türkiye, Sabah gazeteleri gibi çeşitli basın kuruluşlarında çalıştı. 1992’de Ankara’da Divan dergisini çıkardı. Şiir ve yazıları Divan, Güney, Süvari, Yankı dergilerinde yer aldı. Ogün Orpars, muz kabuklarından ortaya çıkartılan, adı da kendisi tarafından verilen, Mukasa Sanatını kurmuş, bu sanatın temel felsefesini “Dogayı Sev, Hayata Sarıl” olarak özetlemiştir. Yazar, son dönemde yayınevleriyle tüm anlaşmalarını feshederek, yazdığı kitapların ozalit baskısını yaparak okuyucusuna sunmuştur. 2020 - 2021 tarihleri arasında birçok kitabının yeni basımlarını yapmıştır: Sosyal medya üzerinde de yazı ve yayınlarına devam etmektedir.
  • Özbek İncebayraktar

    Şair. 15 Nisan 1933, Silifke / Mersin doğumlu. İlk ve ortaokulu doğduğu şehirde okudu. Sivas Öğretmen Okulunu (1954), Gazi Eğitim Enstitüsünü (1957) bitirdi. Ernis, Isparta, Gönen, Gökçeada, Kırşehir ilköğretmen okullarında öğretmenlik ve yöneticilik yaptı. 1983 yılında emekliye ayrıldı. Varlık, Türk Dili, Türk Düşüncesi, Türk Edebiyatı, 20. Asır, Abece dergilerinde yazdı. Atatürk ve yurt sevgisini dile getirdi; halkın sevinçlerini, acılarını, gurur duyduğu zaferleri ve olayları anlattı. Şiirleri okul kitaplarında, antolojilerde ve televizyonlarda yayımlandı. Akbaba ve Papağan dergilerinde mizahî şiirler ve öyküler yazdı. Kapatby ReklamStore ESERLERİ: Türkiyem Dile Geldi (1979), Türkiyem Türkiyem (1997), Mustafa Kemal’i’ Dinliyorum (2004). HAKKINDA: Halim Yağcıoğlu / Vatan Bahçelerinden Ender Çiçekler (Kemalist Ülkü, Nisan 1994) - Atatürk Anıtında Bir Çocuk (Kemalist Ülkü, sayı: 315, Ocak 1995), Hidayet Karakuş / Türkiyem Türkiyem (Çağdaş Türk Dili, 1998), M. Güner Demiray / Üç Şiir Kitabı (Kıyı, 1998).
  • Özlem Şenol

    Başarılı, idealist, eğitimci bir babanın kızı olarak Denizli'de dünyaya geldi. İlkokulu Denizli'de tamamlayıp, babasının görevi gereği beş yıl Almanya'da yaşadı. Liseyi doğduğu Denizli'de bitirdi. Dil bölümünden il birinciliği ile Dokuz Eylül Üniversitesi, Buca Eğitim Fakültesi, Alman Dili Eğitimi Bölümünü kazandı. Üniversite yaşamında Türkçe, Almanca, İlkokul Öğretmenliği ve İngilizce Öğretmenliği yapabilecek yetkileri kazandıran lisans eğitimini tamamladı. Stajını Almanca Öğretmeni olarak yaptı. Uşak/ Ulubey' de müdür yetkili olarak birleştirilmiş sınıf öğretmenliği, Uşak/ Eşme'de Türkçe ve İngilizce öğretmenliği yaptı. Evlendi. Yaşamını iki güzel çiçek ile güzelleştirdi. Almanya Kuzey Ren Vestfalya eyaletinde, tüm içtenliği ve görev aşkı ile dört okulun Türkçe Anadil eğitiminden sorumlu öğretmen olarak görevini sürdürmektedir. Meslek yaşamı boyunca seminer eğitimleri aldı ve verdi. Öğretmen derneklerinde yönetim kurulunda görevler üstlendi. Etkinlikler ve çalışma gruplarında etkin bir biçimde görevler alıp, görevlerini yerine getirdi. Eyalet Milli Eğitim Bakanlığı'nda Türkçe Anadil Eğitimi Öğretmenlerini temsilen, çalışma grubunda yer aldı. Okuyan, araştıran, kendisini geliştiren, yazan, sosyal kişiliği ile her gün kendisini daha da yenileyen bir öğretmen. “Öğrenmenin ve öğretmenin yaşı yoktur” ilkesini içselleştirmiş olarak her gün gönlündeki sayısız, renk renk, çiçek bahçesi çocuklarına, öğrencilerine emek vermeyi sürdürüyor. Yazı Dükkânı ile babası Nurettin Şenol aracılığı ile tanıştı. Ara ara denemeler yazarak başladı. Babasının “Türkçe Yazım Kuralları” kitabını tüm Türkçe yazan, konuşan, okuyan ve öğrenen herkese öneriyor.
  • Ragıp Kurt

    1960 yılında, Adana’nın Kozan ilçesine bağlı Bağtepe köyünde, sekiz çocuklu bir ailenin baştan dördüncü çocuğu olarak doğdum. İlkokulu köyümde okudum. Ortaokul ve Liseyi Kozan'da , üniversiteyi; Çukurova Üniversitesi İşletme bölümünde okudum. 1984'ten günümüze Serbest Muhasebecilik, Mali Müşavirlik yapıyorum. Kendimi bildim bileli yazıyorum. Evliyim, Gizem isminde bir kızım, Barış Görkem adında bir oğlum var. Eşim Hülya Kurt, Türkçe öğretmeni... Hepinize selamlarımı, sevgilerimi sunuyorum...
  • Ramazan Efe

    1954 yılında Denizli Çardak Çaltı köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokulu ilçesinde, 1972 yıllında Nazilli Öğretmen Okulunu okudu. İlk görev yeri Çorum Bayat Yukarı Emirhalil köyü ilkokuludur. 1973-1975 Çorum Mecitözü Kayı Yedigöz ilkokulunda, 1975-1978 Denizli Çivril Karalar ilkokulunda, 1978-1984 Denizli Çardak Beylerli ilkokulunda, 1984-1994 kendi köyümde, 1994-1996 Denizli Çameli Kızılyaka ilkokulunda, 1996-1998 Denizli Merkez Ali Baysal ilkokulunda öğretmen olarak çalıştım. 8 yıl yöneticilik yaptım. 1998 de yetti gari deyip EFE SAZ EVİ Denizli Merkezde iş yerim oldu. Aklınıza gelmedik nesnelerden müzik çalgıları ürettim. 22 çalgım İstanbul Çalgı Müzesince satın alındı. Çalgı Müzesi Gülhane Parkında bir mahzende uzun yıllar işledi. Son zamanlarda ne durumda olduğunu bilmiyorum. Sanırım bir köşede sevenlerini bekliyor olmalı! Yaklaşık Denizli merkezinde THM korolarında gönüllü olarak çalıştım. Akla gelmedik dediğim çalgı nesneleri: Su kabağı bağlama, kemane, ud, cümbüş, def, tar; Hindistan cevizi kemane, cura, limon kabuğu minyatür curalar, tosbağa kabuğundan 2tane cura, bağlama; haranı bağlama, tencere bağlama, tencere cümbüş, ud (gözü kör olası korona nedeniyle bitirilemedi) oyma curalar, hazır tekneli bağlamalar, yumurta sahanından derili çöğür ve akla gelmedik nesneleriniz varsa denemeleri yapılabilinir. 2012 yılında Gülce Şiirleri, 2015 yılında Denizli Bilmeceleri, 2017 de Denizli Ezgileri, 2020 de Denemelerim Tasa olarak yayımlandı. Öğretmen olarak çalıştığım yıllarda kıyıda köşede kalan folklor notlarımı topladım. 3 cilt Denizli Manileri, sayı olarak 13000 dolayında Yurt Manileri son çalışmam, Yazı Dükkânında bir öğretmen ablamızın çizimleriyle çocuklara yönelik şiir tasarımı, Yurt Bilmeceleri, Ninnileri, Ağıtları, Denizli Ezgileri 2 yayıma hazır bekliyor. 2 mühendis kız babasıyım.
  • Sabire Ayşe Kanat

    1966 Giresun doğumluyum, 1970 ten beri İstanbul da ikamet ediyorum. 11 Kardeşin 8 numarasıyım. ortaokulu bitirdim. Hobi olarak yazı yazmayı seviyorum. 2 hazırlık birde profesyonelliğe geçiş kabul ettiğim üç kitap yazıp basımını yaptırdım, Şiir, kısa ve uzun hikayeler yazıyorum. 2019 dan beri Yazı Dükkanındayım, Dükkanda hocalarımdan çok şey öğrendim. Üç oğlum var onlarla beraber yaşıyorum.
  • Sadi Geyik

    1948 yılında Bekilli’de doğdum. İlk ve ortaokulu Bekilli’de bitirdim.1962 yılında o zamanlar ki adı Sağlık Koleji bugünkü adıyla Sağlık Meslek Lisesi olan 4 yıllık yatılı okulu kazandım.1966 yılında bu okuldan Çevre Sağlığı Teknisyeni olarak mezun oldum.28 yılı aşkın bir süre Çevre Sağlığı Teknisyeni olarak görev yaptım. Bu arada 1979 yılında dışardan İstanbul Hukuk fakültesini bitirdim. Bunun yanı sıra öğretmenlik formasyonu aldım.2,5 yıl kadar Tavas Sağlık Meslek Lisesinde Sosyal Bilgiler öğretmenliği yaptım.1998 yılında emekli oldum. Emeklilikten sonra 11 yıl serbest avukatlık yaptım. Evliyim. İkisi de evli olan iki kız çocuğum var. Büyük kızımdan kız, küçük kızımdan erkek torunum var. Denizli’de oturmaktayım
  • Aşkım Schink

    BİR MEKTUP VE ARAMIZA HOŞ GELEN BİR YAZAR: AŞKIM SCHINK Datça’da yerleşik yaşıyorum. İstanbul doğumluyum. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi mezunu ve 23 yaşında evlenip, Almanya’da 2021 yılının Mart ayına Kadar yaşamış ve orada hayatını idame ettirmis bir kişiyim. Evliyim, 1 kız çocuğum var. 25 yaşında ve Almanya da yaşıyor. * 1992/2021 yılları arasında bulunduğum Almanya’daki dil öğrenmek için başladığım serüvenimi, Düsseldorf Üniversitesi Psikoloji bölümünü bitirip, doktoramı da yaptıktan sonra, 10 sene Köln’de farkli üniversite hastanelerinde Klinik Psikolog olarak çalışıp, ayrıca da SANA Psikiyatri kliniğinde de yine psikolog olarak meslek hayatima severek ve isteyerek devam ederken, sosyal olmayı ve bir yabanci olarak 30 yaşımdan sonra insanların iç dünyalarındaki sönmüş ışığı tekrar yakabilmelerini sağlayabilmek adına özellikle Almanya’daki göçmenler için, Yabancılar Meclisi’ne katılarak sürdürdüm. * Belediyeler, siyasi partiler ve tüm Alman Türk sivil toplum kuruluşları ile birlikte 8 yıl boyunca NRW (Kuzey Westfalya) ve tüm Almanya’da yaşayan yabancılar için bilfiil aktif projelerimi gerçekleştirdim. Köln DITIB Birliği ile özellikle Türkler için; kadın, çocuk, aile ve yurtdışındaki yaşamın getirdiği avantajlar-dezavantajlar konulu eğitim, öğretim seminerlerinde aktif görev alıp, Frechen ve Hürth camilerinin kültür, sanat başkanlığını yaptım. * Aradan geçen zaman içinde, farklı etnik kültür insanlarıyla işim ve sosyal aktif hayatımda kültür alışverişinde bulundum. Ve gördüm ki eğitim öğretim sadece kitaplardan değil, kitaplar dahil insanların birbirleriyle din, dil, ırk olgularını gözardı ederek salt insan olarak ilişki içinde olduğunda eğitimin ve öğretimin amacına ulaştığını gördüm. Özetle yaşam akışını paylaştığımızda, insanlara daha yararlı olabileceğimizi anladım. * Artik Türkiye’nin Cennet kösesi Datça’da yaşıyorum. İnsan davranış olgusunu-bilissel davranış biliminin insan üstündeki etkilerini, kısaca insan psikolojisinin hayatımızdaki yerinin önemini yazılarımla paylaşmak isterim. Bilgi ve tecrübe paylaştıkça yararlı olur. Saygi ve sevgilerimle Ad: Aşkım Schink Doğum Tarihi: 25.03.1968 İstanbul Yaşadığı ülkeler: Türkiye/Almanya Uyruğu: Türk/Alman Öğrenim Durumu: Üniversite Diploma/ Doktora -Psikoloji Çalışma alanı: Psikoloji.”
  • Gökçe Çiçek

    1954 yılında Kırşehir/ Çiçekdağ/ Çopraşık köyünde doğdum. 6 yaşlarında iken köylerden göç kervanına ailemde katılarak; Yozgat/ Şefaatli İlçesine taşındık. İlçenin Merkez ilkokul olan Fatih ilkokuluna gittim. Son sınıfta öğretmenim Yücel Kaya'nın teşviki ile ailemden gizli öğretmen okulları sınavına girdim. Çünkü kız çocuklarının okutulması hem de kilometrelerce uzaklıkta, yatılı ve karma sınıflarda okuması ayıp ve halka göre günahtı. Ama can babam! sınav atağımı duyunca, öğretmenimin de görüşünü alarak bana destek oldu. Kıymetli desteğiyle HASANOĞLAN ATATÜRK İLKÖĞRETMEN okulunu kazandım. 1967/1974 yılları arasında yatılı ve karma okulda kendimi okumaya vererek , arkamdan gelecek ilçemin ve köylerinin kızlarına örnek olmak amacıyla başarılı olmaya, hata yapmamaya çalıştım. 5. Sınıftayken; beni takdir eden veliler sayesinde ilçem ve köylerinden gelen kızlar benim amacına ulaştığımı kanıtladı. 1974 te okulu bitirdim, durmadım babamın da desteğiyle Eskişehir Eğitim Enstitüsünün F.K.B (fenbilgisi) öğretmenliğini kazandım. Sonra da A.Ö.F Biyoloji bölümünü bitirdim. Ankara'da ve Eskişehir ilçelerinin köylerinde görev yaptım. Görev süresince, öğretmen okulu mezunu olmanın avantajıyla güzel işler başarmaya çalıştım. Emekli olunca ÇANAKKALE''nin sevimli beldesi Küçükkuyu 'ya yerleştim. Burada' da boş durmayıp sivil kuruluşlarda görev aldım. Facebook'un Hasanoğlan Mezunları sayfasına okul anılarımızı yazmam sonucunda devrem Nail Çolak bastırmayı teklif etti. ''ANILARIMLA HASANOĞLAN'' kitabım ortaya çıktı. Okul derneğinde tanıtılan kitabın ilgi görmesi sonucu: Türkiye sathında da tanınmasını ve diğer okullardan mezun öğretmen ve öğretmen adaylarının da faydalanması için anı ilaveleri ve sayfa düzenlemeleri yaparak ''BİR ÖĞRETMEN YETİŞİYOR'' ikinci kitabımı bastırdım. Hem anı hem roman hem de belgesel niteliğindeki kitabım ilgi gördü. Beni küçük gelin olmaktan kurtaran, aydın ve sosyal birey olmama neden olan; babama ve Hasanoğlan ATATÜRK İLKÖĞRETMEN okuluma sonsuz minnettarım.
  • Selcan Aktaş

    1981 yılının en uzun gününde, ailenin ilk çocuğu olarak geldim dünyaya; Eskişehir'in öğle ezanları okunurken. İlkokul sıralarından da, daha önce merak saldım okumaya ve yazmaya. Kız çocuklarının okutulmasının doğru bulunmadığı coğrafyalarda en büyük dileğimdi, okuyup yazabilmek. İlkokul ve ortaokulu bitirir bitirmez, gurbet ile tanıştım öğretmen okulu sıralarında. Yalnızlık, okumak için en çok sığındığım sebebim oldu. Üniversite Ege'nin incisi İzmir'e kısmet oldu ve bambaşka insanların hayat hikayeleri ile doldurdum heybemi. Öğretmenliğin en başından beri, hep okuma sevgisi aşılamaya çalıştım çocuklarıma. Mabedim dediğim kütüphaneler, doğadan sonraki evim oldu. Hâlâ yeni hikayeler dinlemeyi, okuyup yazmayı, yeni şehirler görmeyi ve doğada yaşamayı severim. Son nefesime kadar da seveceğim.
  • Selda Kıyak Atlamaz

    1977 de Denizli de doğdu. İlk ve Ortaokul Denizli’nin Buldan ilçesinde, Lise eğitimini Denizli Sağlık Meslek Lisesinde tamamladı.1999 Anadolu Üniversitesi Hemşirelik yüksek okulu, 2011 Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü, 2015 Okan üniversitesi Sağlık Yönetimi Yüksek Lisans öğrenimini tamamladı ve 2020 tarihi itibari ile Atatürk Üniversitesi Rekreasyon bölümü öğrencisi olarak eğitimine devam etmekte. 1997 Yenicekent Sağlık Ocağı/ Bölmekaya Sağlık Evi Köy Ebesi olarak atandı.1999 Tarihinde Buldan Göğüs Hastalıkları Hastanesine hemşire olarak atandı.2011 Yılında Denizli Sağlık Müdürlüğü Eğitim şubesinde tiyatro ekip yönetmenliği yaptı.2013 Yılında Buldan Göğüs Hastalıkları Hastanesinde enfeksiyon hemşireliğine başlamış ve halen devam etmektedir. Sağlık alanı dışında 1994-1997 yılı arası Fotoğrafçılık ve kameramanlık, 1999 Yılında Denizli Tiyatrosu yazarlık ve oyunculuk, 2001 Buldan Belediyesi Tiyatro ekibi yazarlık oyunculuk ve yönetmenlik, 2011 Buldan Doğal Hayatı Koruma Derneği Çocuk Tiyatro Ekibi Yönetmenlik yapmış olup, Sağlık Müdürlüğü sanat yönetmenliği döneminde sağlık bakanlığı adına; Sesimi Duyan Var mı?(Umke Ulusal Medikal Kurtarma Ekibi çalışmalarını anlatan bir oyun), İyi ki Doğdun 112 (112 Acil kavramını anlatan ve çalışma sıkıntılarını vurgulayan bir oyun), Hay BEDENim,Kay BEDENim!...(Obezite ile mücadele konulu bir oyun), Acil Hasta Aranıyor.( Acil Servise yapılan gereksiz müracatları azaltmak amaçlı) isimli oyunları yazıp sergilenmiştir. Bunun yanında “ Ahiretten Dönüş” isimli kısa tiyatro oyunu, “Bahar Kız” isimli çocuk oyunu ve çeşitli öykü çalışmaları vardır. Evli ve üç çocuk annesi olan Selda Kıyak Atlamaz okumayı ve yazmayı hiç bırakmamış olup mutluluğun, huzurun, bilginin ve güzelliklerin sevgiyle paylaşılarak artacağını düşünmekte ve Yazı dükkanı ailesinde buna şahid olmaktadır.
  • Semihat Karadağlı

    1.4.1963 yılında İzmir Çeşme Alaçatı'da doğdu. Karadağlı, Balkanlardan göç eden, dünyanın çeşitli yerlerine savrulmuş Boşnak atalarının bir bölümünün gelip yerleştiği Çeşme Alaçatı’da yedisi kız, üçü erkek on çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu olarak dünyaya geldi. İlk ve ortaokulu Alaçatı'da okudu. Liseyi İzmir İnönü Lisesinde bitirdi. İlkokul birinci sınıfta okumaya ilgi duymaya başladı, okul kütüphanesindeki bütün kitapları okudu. Ortaokulda matematik dalında TÜBİTAK yarışmasına gönderildi. Yetişkinlerin okuduğu kitaplara ilgi duymaya başladı. Yaşar Kemal, Orhan Kemal, Bekir Yıldız, Ahmed Arif, Hasan Hüseyin Korkmazgil, Enver Gökçe gibi... gerek Türk gerek dünya edebiyatından birçok yazar ve şairi o yıllarda okudu. 1980 yılında Ege üniversitesi Hukuk fakültesine kayıt oldu, Dokuz Eylül Üniversitesine dönüşen fakülteden 1985 yılında mezun oldu. Aynı yıl meslektaşı Nedim Karadağlı ile evlendi, 1986 yılında kurdukları büroda serbest avukat olarak çalışmaya başladı. Sabah Gazetesi Egeli Sabah’ta “Sizin Avukatınız” köşesinde toplumu ilgilendiren konularda yazılar yazdı. Hikayeleştirdiği anıları bir internet gazetesinde ve 2020 yılında da maviADA'da yayınlandı. Uzun yıllardır çeşitli yerel televizyonlarda halkı bilgilendirecek hukuki konularda programların konuğu oldu, Kanal 35 televizyonunda hukukçuların katıldığı Hak ve Hukuk programının yapım ve sunuculuğunu yaptı. İzmir Barosu 2017-2018. döneminde TBB delegesi seçildi. Önerisiyle İzmir Barosu Şiir Topluluğu kuruldu. İzmir Barosunun birçok çalışmasında görev aldı. Hukukçu şair Yazar Veysel Gültaş tarafından büyük emek ve çaba ile hazırlanan “Kadı Burhanettin'den Günümüze Hukukçu Şairler Antolojisi” nin 4. baskısında şiirleri yer aldı. Halen aktif olarak avukatlık yapmaya ve çeşitli sivil toplum kuruluşlarında ve sosyal projelerde çalışmaya devam etmektedir. Bir kızı ve bir oğlu olan Karadağlı, İzmir'de yaşıyor. 2020'den bu yana maviADA Dergisinde yazılarıyla yer alan Karadağlı, yeni dönemde de dergiye aktif olarak katılıp "YETKİLİ YAZAR" olarak yer aldı, 2021 yılında "DANIŞMANLIK" görevini de üstlendi
  • Serdar Hakyemezoğlu

    1962 İzmir Bornova doğumluyum. Evliyim. Bir çocuğumuz var. İzmir'de yaşıyorum. Yazı Dükkanı Akademisi eğitime destek hareketinin daha da yükseleceğine, daha çok gencin yaşamına dokunabileceğine olan inancım tamdır.
  • ŞERİF KAYA

    1955 yılında Diyarbakır'ın B.Kiner Köyü’nde doğdu. İlk öğrenimini köyünde, ortaokul ve liseyi Maden Lisesi’nde okudu. Diyarbakır Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nden mezun olduktan sonra Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde lisans tamamladı. Yurdun çeşitli okullarında lise müdürlüğü ve edebiyat öğretmenliği yaptı. Çeşitli gazete ve dergilerde şiirleri yayımlandı. Otuz sekiz yıllık meslek yaşamını 2015 yılında sonlandırarak emekli oldu.
  • Sevda Özden Tüyben

    Aslen Erzincan'lı olup 1974' de karlı bir yılbaşı günü Istanbul'un Bayrampaşa ilçesinde dünyaya gelmişim. Dünyaya gelişimi benden önce iki kız çocuğu daha olan babamın pek de muştulu bir haber olarak karşıladığı söylenemez.(Annemden duyduklarım) Ama olsundu doğmuştum bir kere ve yaşamak gerekti... Öğrenimimi annemin rahatsızlığı nedeniyle tamamlayamadım. Öyle gururla anlatacağım ne akademik bir geçmişim, ne de diplomalarım var. Ama yüreğiyle duyabilenlere yüzlerce şiir değerinde onurlu bir geçmişim var. İlk evliliğimi henüz çok gençken, çocuk sayılabilecek yaşta yaptım. Bu evlilikten iki dünyalar güzeli evlâdım, yok sayılmışlığım, ezilmişliğim,şiddet görmüşlüğüm, ihanete uğramışlığım, ölüm tehditleri almışlığım,kırılıp bir kenarda unutulmuş hayallerim ve heba olmuş bir gençliğim var. İlk eşimden boşandıktan sonra daha zorlu bir hayatın beni beklediğinin farkındaydım. Evliliğim süresince bir kişiyle mücadele ederken, boşandıktan sonra bambaşka bir hayat mücadelesi içine gireceğimi biliyordum. Türkiye' de kadın olmanın tüm dejavantajlarını iliğine kadar yaşamış ve tek başına ayakta kalmanın onurunu tatmış bir kadınım. Şiir yazmaya annemi kaybettikten sonra başlamış gibi görünsem de, aslında şiir benim hep hayatımdaydı. Şiir, çürüyen ve kokuşmuş bir düzenin ellerinden kurtarıp yüreğime sakladığım taze ve çocuk yanımdı. Şiir yüreğimdeki kederin yazılı itirafıydı, şiir yaşadığımız coğrafyada kadın olmamdı. İnsan olarak kalabilmenin kavgasıydı şiir. 2019' da ikinci evliliğimi yaptım.Bu evliliği kendim için şans olarak görüyorum. Yeni eşim Tahir Tüyben, İnsan Hakları Derneği'nde yönetici ve ben de derneğin üyesiyim. Şimdi kendi hayat mücadelemin yanı sıra,aşk ile hayatına yoldaşlık ettiğim insanla birlikte tüm insanlık için mücadele veriyoruz. Ve şiirle olan yoldaşlığım ta ki yüreğime hüzün değil de toprak değinceye dek devam edecek.. Sevgiler Sevda Özden Tüyben
  • Sevda Akyol Baştımar

    Sevda Akyol Baştımar, 24 Temmuz 1968 tarihinde İstanbul'da doğmuştur. Hâlen Almanya'nın Hanover şehrinde yaşamaktadır. Özel bir eğitim sürecinden sonra, staj gördüğü hastanenin palyatif bakımında, ayrıca hastane ortamından uzak, evlerinde refakat edilmeyi tercih eden ölümcül hastalara bu son yolculuklarında yaklaşık beş yıldır gönüllü olarak hizmet vermektedir. Bir hastaya refakat etmek için tesadüfen gittiği yaşlılar yurdunda görmüş olduğu manzara karşısında onlara sadece sözel değil, fiziksel anlamda da daha iyi şartlar sunmak ve bakımlarını üstlenmek adına anlaşmalı olarak görev almaktadır. "Kelebeğin Ömrü" yazarın ilk kitabıdır. Açılacak her kapının anahtarı, kültürler arası kaynaşmanın olmazsa olmazı olan sevginin ölümsüz gücü karşısında; din, dil, ırk kavramlarının anlamsızlaştığı yaşanmışlıklarını, anekdotlar halinde harmanlayıp kitabında toparlayan yazarın tek dileği, insanları bu yolda düşünmeye davet etmektir.
  • Sevil Ağtaş

    Çocukluk ve gençlik yıllarım Kocaeli Gölcük'te geçti. İlk ve orta öğrenimi orada aldım. Kızılay'ın açtığı İlk Yardım ve yardımcı hemşire kurslarına katıldım. Ankara Kız Teknik bünyesindeki Daktilografi Yüksek okulunu uzaktan eğitimle bitirdim. Bir süre Kız meslek lisesinde çalıştım. Okulun Kütüphanesini düzenledim. Öğrencilerin evde kitap okumaları için üye kartı sistemi kurdum ve yönettim. İş değişimi yaparak Gölcük Belediye Başkan sekreterliği ve Evlendirme memurluğunda çalıştım. Daha sonra Yıldız Üni. İşletme Bölümüne devam ettim. Bu arada Kocaeli Üniversitesi'nde göreve başladım. Altı yıl kadar Makina Müh. Bölüm Sekreteri olarak çalıştım. Kardeşimin Üniversite eğitimi nedeniyle kız kardeşim ve annemle birlikte Edirne'ye taşındık. Ben de Edirne Trakya Üniversitesi'nde göreve başladım. Orada Fen Bilimleri Enstitüsü kurdum. Fen Bil. Ens. Sekreteri olarak göreve devam ettim. Fen Edebiyat Fakültesi Kütüphanesi'ni kurdum.Sekreterlik yüksek okulunda Öğretim Görevlisi olarakDaktilografi derslerine girdim. Bu arada evlendim, bir kızım oldu. Altı yıl Edirne'de geçti. Emekli oldum ve Gölcük Değirmendere'ye yerleştim. Eşimin vefatından sonra Gölcük'te, annemle beraber oturmaya devam ettik. Gölcük Halk Eğitim Md. ve Gölcük Belediyesi bünyesinde Daktilo ve Okuma Yazma kursları verdim. NLP. ve iletişim eğitimi aldım. AkHom , Akıl Hocası kurslarına katıldım. Gençlik yıllarımdan beri zaman zaman yazdığım şiirlerimi, Gönlümün Gördüğü ismi ile kitapçık olarak düzenleyip, öğrencilerime ücretsiz dağıttım. 71 şiirim, 37 yazım var. Bu arada kızım liseyi bitirdi. Kızımın üniversite öğrenimi nedeniyle Balıkesir'e taşındık. 12 yıl burada çeşitli yardım derneklerinde ( Engelliler, Sokak Hayvanları Çevre platformu, Kent Konseyi, Tükoder... gibi)ve Belediye Kent Konseylerinde görev aldım. Kızımın okulu bitti ve Yalova Üni. Armutlu Mes.Yük. Okulu'nda Öğr. Gör olarak göreve başladı. Bu arada sevgili annemi kaybettik. Ben de kızımla beraber üç yıldan beri Armutlu'da yaşamaktayım. Sokak hayvanlarını ve kuşları beslemekteyim. Burada sosyal medyayı daha çok kullanmaya başladım, Çeşitli gruplarda şiir ve yazı yazmaya devam etmekteyim.
  • ŞEVKET YILMAZTÜRK

    Ebem rahmetli, ‘mercimek yolumu zamanı’ derdi doğduğum güne. Yaşamının baharında giden amcamın adını vermişler. Birkaç oğlan olup ölünce, ad koyma hevesi, bana kadar gelmiş. Köyümüzde okul yoktu. Dayımın köyünde başladım ilkokula. Babam beni okutmaya kararlıydı. Yunus Emre İlköğretmen okuluna girdiğim yıl, imam hatip, yatılı ortaokul, devlet demiryolları sınavlarına da girdim. Yatılı okuldu aradığımız. Kazanamazsam, köyde çobandım en iyisi! Kazandım. Konya İmam Hatip’te bir hafta kaldım. Öğretmen okulunda köylülerimiz var; babamı, ‘onlarla gider gelirim’ diye ikna ettim. 7 yıllık eğitimden sonra ilk görev yerim Sivas, Suşehri- Aşağı Yeniköy’de göreve başladım. Askerlik nedeniyle Siirt, Baykan-Atabağı köyünde, sonrasında Nevşehir, Gülşehir-Şahinler köyü, Eskişehir Çifteler Aslanlı, Han Kayı köyü, Çifteler merkezden sonra Eskişehir merkeze geldim. 22 yıl köy, 20 yıl Eskişehir merkezde çalıştıktan sonra, 2017 Temmuzu’nda emekli oldum. Okumayı yazmayı çok seven birisiyim. Yaşar Kemal çok sevdiğim romancılarımızdan. Nazım Hikmet, Ahmet Arif sevdiğim şairlerden. Herhangi bir müzik aleti çalmayı, resim yapmayı çok isterdim, en beceriksiz olduğum alan. Çocukluğumda bisikletim bile olmadı, belli bir yaştan sonra da bisiklete binmeyi öğrenemedim. ‘Düğünde oynayan, cenazede ağlayan insanlar gibi olsa mıydım’ diye kendimi sorgularım. Evliyim iki kızım, dünya tatlısı bir torunum var.
  • Seyhan Can

    Emekli edebiyat öğretmeniyim. 1962 Çanakkale Çan doğumluyum. Evliyim. Bir oğlum var. Emekli olduktan sonra okumaya, yazmaya ve gezmeye daha çok zamanım oldu. Okuduğum kitaplarla, gezdiğim yerlerle ilgili izlenimlerimi yazdığım bir web sitem var. Son yıllarda sanat tarihine merak sardım. Özellikle Avrupa resim sanatı üzerinde çalıştım. Londra'da yaşayan bir arkadaşımla üç yıl boyunca yüze yakın ressam ve dört yüze yakın tablo üzerinde çalıştık. Bu çalışma beni başka bir alana yönlendirdi. Resim sanatıyla ilgilenen, eserlerinde ünlü tabloları konu edinen yazar ve şairlerle ilgili bir araştırmaya başladım. Son zamanlardaki uğraşım budur. En büyük isteğim, bu konuda bir kitap yazmak.
  • SİBEL KARAGÖZ

    Öğretmen bir babanın tek kızı, üç tane abinin kız kardeşi, melek annemin yavrusu olarak Bolu’nun Göynük ilçesinin köy lojmanında, sıcak bir Ağustos gününde doğmuşum. Takvimler 17 Ağustos 1973 ü gösteriyormuş, köy ebesi gelmemiş, ebem komşu teyzeler olmuş. El bebek gül bebek büyümüşüm, gerçek adımı okul sıralarında öğrendim. O zamana kadar çeşit çeşit isimle çağırılıyordum. Okul kütüphanesinde büyümüşüm, okuma yazmayı abilerimi kıskandığım için okula gitmeden öğrenmişim. İlk okuduğum kitap, Cin Ali. Sonrası geldi. Okuldakiler bitince, komşu köylerdeki okullara dadandım. Şehre gidenler, “ne istersin?” diye sorduklarında; kitap derdim, yemek içmek gibi... Sonra, büyüdük ve orta-lise için şehre taşındık. Üniversite Seramik Bölümü, Formasyon alıp sınıf öğretmenliği, o da yetmedi maliye derken, bitirmeden bıraktım. Evlenip yurtdışına gittim, 7 sene kaldım. Bir kızım var, 18 yaşını bitiriyor. Yurda döndüm. İyi gitmeyen bir evlilik, ağır bir boşanma süreci, boşanmak istemeyen bir eş ve sürekli çocuğumu görememek korkusu sonucu ilk atağımı geçirdim. MS tanısı konuldu. 2014’ten beri ayakta durmak için mücadele ediyorum. Çok defa atak geçirdim, yürüyemedim, konuşamadım, burnumdan beslendim. %80 engelli olduğum için kimse ayağa kalkabileceğime inanmıyordu. Ama yılmadım. Tekrar ayağa kalktım. Birçok insan acıyarak bakıyordu bana; duyuyordu. Şimdi annesi var, o ölünce kim bakacak, diye... Ailem hep destek oldu sarıp sarmaladı. Ama acılarım içimde büyüdü, 7 senedir kızımı görmedim, sesini duyamadım... Doktorum bir atağımda dedi ki; -Neden içine atıyorsun? Bağır, küfret, içindekini boşalt... Yapamam, dedim O zaman yaz, dedi Ne yazayım, dedim Annem dedi ki; kızım şiir yazar. Doktorun, evet şiir ya, paylaş, takip edeceği, dedi Şiir yazmaya başladım, rahatlattı. Artık tutunduğum bir dal var. Kızıma söylemek istediklerimi şiire döktüm... Kısa öykü denemelerim de var.
  • Soydan Şaşmaz

    1983 yılında İzmir’de doğdu. Cumhuriyet İlköğretim Okulunun ilkokul kısmından mezun olduktan sonra, orta okul ve lise eğitimini İzmir Anadolu Lisesi’nde tamamladı. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesine bağlı İşletme bölümüne başlayan Şaşmaz, bir süre sonra bölümü yarım bırakıp, şu anda da etkinliğini sürdürdüğü otomotiv sektöründe iş hayatına başladı. 2012-2018 yılları arasında Ukrayna ve Türkiye arasında zaman zaman mekik dokuyan yazar, şu an İzmir’de yaşamını sürdürmektedir. Çağdaş insanın kültürel köklerine merakı, Şaşmaz’ı Sözlükbilim (Etimoloji) ve yazılı tarih öncesi çağlar üzerine araştırmalar yapmaya isteklendirmektedir.
  • Suat Şirin

    1972 yılında babasının görevi nedeniyle İstanbul'da doğmak zorunda kalan bir İzmirliyim. Elektronik Mühendisiyim. 2002 yılından bu yana yurt dışında yaşıyorum. Bir yazılım firmasındaa çalışıyorum. Yazmaya çok zaman kalmasa da, fırsat buldukça yazmaya çalışıyorum.
  • SUZAN KUYUMCU

    Balkanlardan gelen ailenin uzantısıyım. İçe dönük çocukluk dönemimin getirisini, beni günceyle buluşturması olarak yorumlarım. Yazım sevdasının ilk tohumları belleğime atıldığında, yaşamı sorgulamaya başladım.. İnsan psikolojisi, hayvanların beden dili gibi verilerin zenginlik olduğunu düşünürüm. Adana Borsa Lisesi’nden sonra yurtdışında yaşadım. 2006 yılında Ebru Kültür Sanat Yayınevinden çıkan NEFİSE adlı romanım, beni büyüten anneannemin yaşam öyküsüdür. 2012 yılında Zinde Yayınevinden çıkan KIRMIZI SATEN ELBİSE isimli romanım ise bir hayat kadınını konu alır. 2017 Yılında Ankara’da İLESAM- Akçağ Yayıncılığın düzenlediği yarışmada “GÜLCE’NİN CAN DOSTU” çocuk öykü dosyam birincilik ödülü almıştır. 2020 Haziran’da KELİMELER AURAYLA SEVİŞİR isimli şiir kitabım Klaros Yayınlarından çıkmıştır. Yazı Dükkânı, Yazı Atölyesi gibi sitelerde yazıyorum. Papirüs, Edebiyat Nöbeti, Sincan İstasyonu, Kursun Kalem gibi dergilerde yazmayı sürdürüyorum. Kitap okumayı, resim yapmayı severim. Doğaya ve hayvanlara aşığım. Dosya halinde dört roman, sayısız öyküler, denemeler, anı yazılarından oluşan geniş yelpazeli arşive sahibim.. Özel sektörden emekliyim, bir kız çocuğu annesiyim.
  • Tamer Uysal

    1965'de Bursa'da doğdu. İlk, orta, lise tahsilini Bursa'da yaptı. Çocukluğu Demiryolu altındaki mahallelerde geçti. Çınar Lisesi'ni bitirdi. 1988 yılında Ege Üniversitesi Basın-Yayın Yüksekokulu şimdiki adıyla İletişim Fakültesi'nden mezun oldu. Uludağ Üniversitesi'nde geçen memuriyet yılları içinde Nilüfer Ticaret Lisesi'nde öğretmen stajyerlik yaptı,genç beyinlerle tanıştı. Ancak yasalar öğretmenlik yapmasına engeller koydu. Bursa Büyükşehir Belediyesi'nde Basın ve Halkla İlişkiler biriminde görev yaptı. Belediyedeki görevinden 2015'te baskılar ve siyasi uyuşmazlık gibi nedenlerden dolayı ayrılmak zorunda kaldı. Ayrıca Anadolu Üniversitesi İktisat Bölümü mezunudur. Türkiye çapında bazı dergilerde yayımlanmış, yazı ve şiirleriyle yayımlanmamış şiirleri vardır. Bursa'daki bazı yerel radyolarda (radyo mix, radyo press ...) 1995-2000 arası kültür-sanat ağırlıklı programlar yapan Uysal, Ticaret gazetesinde çeşitli konularda zaman zaman konuk yazar olarak yazılar kaleme aldı. Türkiye çapında yazı ve şiirleri; Aykırı Sanat, İmgelem, Yoğunluk, Amigra, Güney Kültür Sanat, Lacivert Sanat, Şehir Kültür Sanat, Öner Sanat, Olay vs. gibi basılı dergi ve gazetelerde yayımlandı. Bunun yanında birçok e-dergiye de metin vermekte.
  • Tülay Demir

    Tülay Demir 1958 Elazığ doğumlu. Ticaret lisesi mezunu. Bir resmi kurumda memuriyet sonrası çocuklarını büyütmek için işinden ayrıldı. Köy Enstitüsü mezunu öğretmen babasından aldığı eğitimle kitap ve bilgi zenginliğini hep korudu. Yaşamında bilgi hep var oldu. Üniversite mezunu iki çocuğu, 4 torunu var. Torunlar büyüyünce, öykü ve şiirsel metin denemeleri yazıyor. Realist yapıya ve düşünce gücüne inanmaktadır.
  • Tülay Çintosun

    Güzel İzmir'im de, 1963 yılının 21 Mart Bahar bayramında dünyaya gözlerimi açtım. Aslen İzmirli olmama rağmen 4 yaşında babamın görevi nedeniyle Malatya'ya gittik. İlkokul 4'e kadar orada kaldıktan sonra Eskişehir'e geldik. Lise bitene kadar Eskişehir'de okuduktan sonra, üniversite eğitimi için Ankara’ya gittim. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Kültür Teknik bölümünden 1986 yılında mezun oldum. Sırasıyla İzmir, Urfa, Hakkari, Manisa ve İzmir illerinde teknik personel olarak görev yaptım. Yüksek lisansımı Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü'nde (TODAİE) yaparak, 2000 yılında Kamu Yönetimi Uzmanı ünvanıyla mezun oldum. Okumayı severim. Lise yıllarında şiir yazardım ama çok uzun zamandır şiir yazmıyorum. 2008 yılından beri evliyim. 31 senelik memuriyet hayatından sonra emekli olarak hayatımı sürdürüyorum.
  • vedatkaracalar

    1956 yılında Gaziantep’de Ağustos sıcağının, kuşluk vakti doğmuşum. 1967 yılına kadar Mezepotamya'nın kırmızı toprağı üzerinde, yaz aylarında Dutluk bahçelerinde, kış aylarında ise Karlı sokaklarında debelenen neşeli bir çoçuktum. Babamı kaybedince, yetimlik gömleğimle Çukurova’ya taşındık. Eğitimimi ekonomik zorluklar içinde vefakar ailemin özverili katkılarıyla ODTÜ'yü terk edene kadar sürdürdüm. Büyüklerimi saygı ve şükranla anıyorum. Eğitim yıllarımla birlikte başlayan çıraklık, halen hayatımın her alanında yeni tecrübeler edinerek devam etmekte. Bu ara Lacivert Sevda'ya tutulup evlendim. (Yazsam roman olur) 3 evladım var. Yakında 40. Evlilik yılımızı kutlayacağız. Şimdilerde Emekli olarak iki Romanımı yayınlamak için son hazırlıklarımızı yapmaktayız. SEVGİ ve SAĞLIKTA KALIN ‘’CANLAR’’
  • Veli Uluyol

    Veli, 01 Ekim 1955 tarihinde Afyon-Başmakçı-Aşağıbeltarla Köyü’nde doğdu. 10 yaşına kadar köyde halı dokudu, tarım ve hayvancılıkla uğraşan aileye ve inşaat ustası olan babasına yardımcı oldu. İlkokulu köyde, ortaokulu Başmakçı Ortaokulunda okudu. Salyangoz topladı ve akşamları tuğla ocaklarından kamyonlara tuğla yüklemeye gitti ve harçlığını çıkardı. Ortaokuldan sonra girdiği üç sivil lise ve Jandarma Astsubay Okulu’nu kazandı. Ailenin ekonomik durumu sivil liselerde okutmaya müsait olmadığından, 1973 yılında girdiği Ankara Jandarma Astsubay Hazırlama ve sınıf okulundan 1977 yılında mezun oldu. 24 Eylül 1979 yılında öğretmen olan Azime ULUYOL ile evlendi. Doktor ve öğretmen olan iki çocuk babası. Sırasıyla; Antakya (Merkez), Kırıkhan, Hassa, Erzurum (Şenkaya), Karabük, Zonguldak (Merkez), Yenice, Yüksekova, Sivas (Hafik),Manisa(Kırkağaç), Başkale, Van (Merkez) ve Kütahya merkezde görev yaptıktan sonra 1997 yılında kendi isteğiyle emekli oldu. Görev yaptığı yıllarda devletin verdiği görev ve sağladığı olanaklarla Güzel Ülkemizin atla, katırla veya yaya ulaşılabilen yerlerin yanında en gelişmiş büyükşehirlerimizi, gezip gördüğü halde; özel merakı ve ilgisi nedeniyle, Amerika Birleşik Devletleri'nin üç büyük eyaletini, Tayland’ı, Bahreyn’i ve İtalya’yı gezme ve görme imkanı buldu. 1997-2019 yılları arasında av malzemeleri ticaretinden sonra kendi isteğiyle iş yerini kapattı. Mecbur kalmadıkça araca binmez, günde ortalama 15-20 kilometre yürür. Zamanını bağ, bahçe işleri, okuma, yazma, evine ve torunlarına ayırarak değerlendirir.
  • Yasemin Alptekin

    Eğitimci, yazar ve çevirmen. İstanbul'da doğdu. Okuma perisi aileden bulaştı. Yazma perileriyle Aksaray Deneme İlkokulu'nda, sonrasında Atatürk Kız Lisesi orta bölümünde ve Robert Kolej'de tanıştı. Boğaziçi Üniversitesi Batı Dilleri ve Edebiyatı bölümünden mezun olduktan sonra Lisansüstü ve doktora derecelerini Amerika'da Indiana Üniversitesi ve Ohio State Üniversitesi'nde tamamladı. Akademik çalışmalarını, İstanbul, Ankara ve Amerikan üniversitelerinde edebiyat, iletişim, eğitimde küreselleşme konulu dersler vererek sürdürdü. Çeşitli sivil toplum kuruluşlarıyla gönüllü eğitim projeleri yürüttü. Eğitim, dil, çeviri ve edebiyat konulu çalışmaları İngilizce ve Türkçe dergi ve gazete makaleleri olarak yayımlandı. Son dönem ürünleri arasındaki 'Gitmek mi Zor Kalmak mı?' adlı otobiyografik romanı 2018 yılında yayınlanmış olup 'Çölün Gelini Palmira' adlı çevirisi 2020 yılında Bilgi Üniversitesi Yayınlarından çıkmıştır. Halen, eğitim, çeviri ve öykü/şiir yazma çalışmalarını sürdürüyor.
  • Yavuz Yorulmaz

    1962 yılında Ankara'da doğdum. Ankara Üniversitesi mezunuyum. 1986 yılında stajyer muhabir olarak TRT Haber Merkezi'nde göreve başladım. Uzun süre Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı muhabirliği yaptım. Bir süre TRT Haber Dairesi Başkan Yardımcılığı görevini yürüttüm. Bu görevin ardından emekli olduğum 2018 yılına kadar TRT Yayın Denetleme Kurulu’nda denetçi olarak çalıştım. Evli ve bir çocuk babasıyım. Amatör olarak şiir yazıyorum ve fotoğraf çekiyorum.
  • Yücel Duman

    YÜCEL DUMAN Tunceli’nin Mazgirt ilçesinde, 1 Ocak 1964 tarihinde doğdu. Anıt Çınar İlkokulu, Darıkent Ortaokulu’nu bitirdi. “Keşke mezun olsaydım” dediği lise öğrenimini pas geçerek, Hayat Üniversitesi’nden başarıyla mezun oldu. Şiir, roman, makale ve fotoğraf emekçisi olmaktan gurur duyuyor. 1992’den bu yana Almanya’nın Wiesbaden şehrinde yaşıyor. 2015’de üç arkadaşıyla beraber, Almanya’da Edebiyat Grubu kurdu. Grup üyeleri, Ulusal kültürümüzün, dilimizin kaybolmaması, gençlerimizin asimile olmaması bağlamında toplantılar, çalışmalar yapıyor. Günlüğündeki şiirlerinden bir seçki yaparak, 2003 yılında arkadaşı Heinz Kaufmann’ın yardımıyla Düşüncelerim adında ilk kitabını yayımladı. 2006 Nisanı'nda, günlüğündeki anılarından bir seçki yaparak, “Özgürlük Dilekçesi / Antrag auf Freiheit” adıyla hem Türkçe hem Almanca olarak ilk romanını yayımladı. Eylül 2020’de Yazı Dükkanı’na katıldı ve şiirlerini, Türkiye’deki dostları için de paylaşmaya başladı.
  • Zeynep Karaaslan Eman

    Emekli öğretmen, şair, öykü yazarı, çocuk kitapları yazarı, bez bebek ve kukla müzesi sahibidir.
  • ZEYNEP KIYAK

    Bingöl Kiğı doğumluyum. Mesleğim Serbest Muhasebeci Mali Müşavir. Malatya'da ikamet ediyorum. Evli ve bir çocuk annesiyim. ÖZLEMLER ÜLKESİNDE ve SİSLER İÇİNDEN GELDİLER isimli iki şiir kitabım var. Yazmak işinden büyük keyif alırım. Yazmak, hobilerimin en başında, aynı zamanda bir nevi bana tearapi gibi gelir. Yazmak kadar okumayı da çok severim. Zaten ikisi birbirini tamamlayan, birbirini geliştiren faaliyetlerdir. Bence herkes yazmak işine zaman ayırmalı. Ve sözcükleri çocuğunu sever gibi sevmeli. Onlar da zaten karşılığını fazlasıyla verir, birer tılsım olup çoğalırlar cümlelerinizin içinde.