Çalınan Çocukluğum Sevda Akyol Baştımar

Mavi düşlerde
kırılgan bir gelincik gibiyim.
Araf’tayım bu aralar.
Şöyle bir bakınıp
gideceğim aranızdan.
Belki kapanır, açılan yaralar…
……..
Konuşsam olmaz.
Yazsam?
Yasaklıyım…
Gülsem hafife alacaksınız,
biçtiğiniz kaftan ruhumu acıtacak.
Kafama vura vura
canımı yakacaksınız…
……
Yargıladığınız kimliğimle
zemheri gecelerde
kırılmış ümitler besleyip,
nice ağıtlar yakacağım.
Gelmişe geçmişe küfredip
belki yine ben yanacağım…
Biçareyim bu aralar.
Korkmayın.
Merak ta etmeyin yalandan.
Şöyle bir bakıp
geçeceğim aranızdan…
……..
Kuytusunda gölgelendiğim
erguvan ağacı bile utanıyor,
içimdeki çocuğun hıçkırıklarından…
Beyaz çiçekler mora boyanırken
kan damlıyor sanki, her yaprağından.
……..
Oysa,
ben bir kız çocuğuydum.
Masaldan düşlerde
kahkahalar arayan.
Bütün gülüşlerimi öldürdünüz,
kalbime vura vura.
Yaşayan ruhumu gömdünüz.

Belki benim kalbimdi
kanayan.
Ama unutmayın.
Hiç çıkmayacak, sizi bir anlayan…

Sevda Akyol Baştımar

(11 Ekim Dünya Kız Çocukları Günü)

3

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz

Cam mıydı, Can mıydı? Sibel Karagöz

Şiir

Bir cevap yazın